De eerste keer dat ik alcohol dronk, was ik denk ik vijftien jaar oud. Samen met mijn middelbare schoolvriendinnen hadden we een paar flesjes Breezer bij onze sleep-over naar binnen gesmokkeld. Vanaf dat moment was het elk weekend feest. Nu ik 28 ben, vind ik het bizar om te bedenken hoeveel flessen Passoa en witte wijn er elk weekend doorheen gingen – en vooral hoe doodnormaal ik dat vond.
Toen ik eenmaal 23 was, kreeg ik een enorme afkeer tegen alcohol. En toen ik voor het zoveelste weekend op rij gewoon een Cola Zero bestelde (shoutout, ik kan niet meer zonder), besefte ik dat ik al maanden niet gedronken had. Ik besloot er op dat moment een heel jaar van te maken en dat was mijn beste keuze ever.
Alcohol wordt naar binnen gegoten als verbinder
In mijn eerste jaren als volwassene was alcohol een soort lijm. Het hield mijn vriendschappen en weekendplannen stevig bij elkaar. En zo wordt het bij ons naar mijn mening letterlijk naar binnen gegoten: alcohol is een verbinder en je hebt het nodig om het gezellig met elkaar te hebben. Maar die jaren zijn ook een moment waarop je (in mijn geval dan) je beste vriendschappen ontwikkelt.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
De meiden die ik toen om me heen had, en nu nog steeds om me heen heb, zijn vriendinnen waarbij ik dat niet nodig had. Zat ik met hen aan tafel, dan was ik zo druk in gesprek dat dat volle glas wijn vergeten in de hoek stond. En beter nog: ik kon eerlijk zeggen dat ik niet van festivals en clubs houd, dat de kater en hanxiety (!!) het voor mij nóóit waard zijn en dat ik lekker om 12 uur 's nachts richting huis wil. En guess what: dat is nooit een probleem geweest.
Zó ga je om met pushback van mensen om je heen
Ik besef heel goed dat ik daarin een uitzondering ben. Want er zijn ook zeker mensen die me raar hebben aangekeken als ik dat drankje afsloeg. Of tóch probeerden aan te dringen omdat ze me toch zo ongezellig vonden. Het eerste advies dat ik je kan geven als je minder wil drinken: skip iedereen die er een probleem van maakt. Dat zijn niet de mensen die het beste met jou voor hebben.
Wil je nou niet iedere keer de confrontatie hoeven aangaan, dan kan je altijd je eigen drankje meenemen naar een feestje. Ik kwam meestal aan met blikjes Cola Zero, maar Stëlz 0.0 of alcoholvrije wijn zijn ook goede alternatieven. Dan valt het de meeste mensen überhaupt niet eens op dat je niet drinkt. Op het terras of in een restaurant kan je sowieso bestellen wat je wilt – probleem opgelost. Oh, en bied aan om de Bob te zijn, daar is iedereen meestal juist heel dankbaar voor.
Maakt iemand toch een opmerking? Negeren. In mijn geval maakte ik af en toe ook een bijdehante opmerking terug: "Denk nog maar eens aan dit gesprek als je morgenochtend hondsberoerd in je bed ligt." Het kan maar beter duidelijk zijn.
Waarom ik een jaar lang niet heb gedronken in mijn twenties
Om even terug te komen op die hanxiety, dat is voor mij de voornaamste reden dat ik alcohol lange tijd heb laten staan. Het is voor mij enerzijds het sociale aspect en dat ik de volgende dag non-stop denk: 'Heb ik niks vreemds gezegd of gedaan?' Aan de andere kant voel ik me na een avond stevig drinken ook gewoon een angstig wrak. Ik houd van mijn weekendroutine: lekker vroeg opstaan, sporten, koffiedrinken en m'n to-do's afvinken – een kater past daar gewoon echt niet in.
Inmiddels drink ik af en toe een glas wijn of een enkele cocktail die ik echt heel lekker vind (een Cosmo, duh). Denk aan een terrasmiddag met vriendinnen of met mijn verjaardag. Maar écht zuipen ga je me waarschijnlijk nooit meer zien doen.
Wat heb ik geleerd van een jaar zonder alcohol?
Een jaar geen alcohol drinken in mijn twenties was een van mijn beste keuzes ever. Het heeft me geleerd hoe ik voor mezelf op kan komen en mijn eigen grenzen aan moet geven. Bye bye, sociaal wenselijk gedrag. Er komt ook een stuk zelfacceptatie bij. Ik hoef niet meer te doen alsof ik het naar m'n zin heb op een festival en het is ook helemaal oké dat ik na een borrel niet mee naar de club ga. Zo ben ik nou eenmaal niet.
Last but not least is het een goed filter voor je vriendschappen. Dat ik tijdens ons vriendinnenweekend in Parijs niet mee uitging, maakt twee van mijn beste vriendinnen niet minder gek op mij. Ik ben simpelweg eerder opgestaan, heb een koffietentje uitgezocht en daar hebben ze me (eenmaal uitgebrakt) uitgebreid verteld wat ze hebben meegemaakt. Die mensen zijn er óók, dus koester ze.
Denk je er dus al langere tijd over na om minder of helemaal geen alcohol meer te drinken: doen! Je hoeft er geen jaar van te maken. Bewust kiezen om maar maximaal twee glazen op een avond te drinken is óók een manier. En doet er toch iemand stom? Dan heb je van mij toestemming om je glas om te keren boven zijn of haar hoofd. Get outta here.
Alyssia van Asperen Vervenne schrijft als digital editor over alles wat haar (en jou!) elke dag bezighoudt. Van viral beautyproducten tot de laatste social trends – ze is er het liefst als allereerste bij. Al duikt ze nét zo graag in loeiserieuze onderwerpen, zoals mentale gezondheid en vrouwenrechten. Voor al dat schrijven moet ze natuurlijk een hoop inspiratie opdoen. Buiten business hours vind je haar dan ook bij pilates, in Haarlemse koffietentjes (tips nodig, anyone?) of achter een enorme borrelplank in haar eigen keuken. En, om zeker niet te vergeten, haar grootste topsport: het afstruinen van vintage- en kringloopwinkels.
