Drie vrouwen hebben zich gemeld vanwege seksueel geweld door hun kersverse wederhelft tijdens Married at First Sight UK. Je weet wel, de razendpopulaire realityshow waarbij je met een wildvreemde trouwt. Een concept dat voor mij absurd is – zeker omdat vrouwen van kleins af aan wordt geleerd dat je de deur niet opent voor een vreemde man. Laat staan dat je ermee trouwt en in huis woont.
De meldingen van de vrouwen brengen een breder gesprek op gang, want kan het programma vrouwen wel beschermen? Let's talk about it.
Trigger warning: in dit artikel bespreken we seksueel geweld. Vind je het moeilijk om daarover te lezen? Klik dan weg. Of wil je er met iemand over praten? Neem dan gratis en anoniem contact op met Centrum Seksueel Geweld.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Drie Britse MAFS-vrouwen melden zich na seksueel geweld
Mocht je het concept niet kennen: het programma Married At First Sight portretteert zichzelf als een gedurfd sociaal experiment waarin je met een vreemde trouwt. Het gaat hierbij niet (!) om een wettelijk huwelijk. Na de 'bruiloft' waar ze elkaar voor het eerst ontmoeten, gaan ze samen op huwelijksreis en gaan ze samenwonen.
Voor drie Britse vrouwen uit MAFS werd dit experiment alleen een regelrechte nachtmerrie. Aan BBC lieten de vrouwen weten dat ze alledrie te maken hebben gehad met seksueel geweld tijdens het programma.
Eén van de vrouwen zei dat de man aan wie ze gekoppeld was in het programma, haar heeft verkracht en bedreigd met een acid attack. De tweede vrouw zou tijdens het programma verkracht zijn door haar match, waarna de afleveringen nog steeds uitgezonden zijn. De derde vrouw beschuldigde haar match van seksueel wangedrag. Goed om te weten: twee van hen willen anoniem blijven.
'Je kan geen nee zeggen, je bent mijn vrouw'
De details van de meldingen van het seksueel geweld zijn oprecht misselijkmakend. Een van de vrouwen, die ze Lizzie noemen, zag al vroeg red flags. Ze vertelt dat haar man tijdens de huwelijksreis regelmatig uit z’n slof schoot. Off camera vertelde hij haar dat hij en zijn ex-vrouw gewelddadig naar elkaar waren geweest. Lizzie maakte daarop een melding bij het welfareteam van het programma, dat de situatie met hem besprak.
Omdat hij aangaf dat hij niet de dader maar het slachtoffer van het geweld was, werd besloten dat er geen risico voor Lizzie was. Ondertussen hadden ze seks en gebruikte hij geweld en dwang tegen haar. Op een nacht verkrachtte hij haar zelfs, terwijl hij zei dat ze niet kon weigeren omdat ze zijn vrouw was. Ook dreigde hij dat iemand zuur over haar heen zou gooien als ze zou vertellen wat er was gebeurd.
De ochtend erna was de man vertrokken en meldde Lizzie zich opnieuw bij het welfareteam, dat direct ingreep. Inmiddels onderneemt ze juridische stappen tegen het programma, omdat ze vindt dat ze onvoldoende beschermd is. Die mening delen ook de andere vrouwen.
Dit programma kan de veiligheid van deelnemers niet garanderen
De laatste tijd ben ik me enorm bewust van de gevaren die voor vrouwen op de loer liggen. Femicide, (online) vrouwenhaat en zogenoemde rape academies – de lijst gaat maar door. Trust me als ik dus zeg dat er geen onbekende man in mijn buurt komt. Daarom verbaast televisieprogramma Married at First Sight me zo. Het concept is namelijk júist dat je in de meest intieme situaties terechtkomt met iemand die je helemaal niet kent.
Maar hoe zit het dan precies met de veiligheid van vrouwen in het programma? Dat heb ik voor je uitgezocht. Married at First Sight UK wordt volgens de BBC geproduceerd door productiebedrijf CPL Productions. Zij geven aan verschillende veiligheidsmaatregelen te nemen, zoals background checks, psychologische evaluaties en gesprekken. Daarnaast is er een welfare team aanwezig, waar de deelnemers tijdens de opnames terecht kunnen met klachten. Verder hebben deelnemers ook psychologische hulp en nazorg tot hun beschikking. Klinkt allemaal solid, maar toch eindigen al deze vrouwen aan het einde van de dag met een onbekende man in bed.
En uit de verhalen van de vrouwen blijkt dat de veiligheidsmaatregelen niet genoeg waren om hen te beschermen tegen seksueel geweld. Zij zijn van mening dat ze niet serieus genoeg werden genomen, dat er onvoldoende werd doorgevraagd en dat afleveringen ondanks hun zorgen toch werden uitgezonden.
Het huwelijk lijkt een free pass om iemands lichaam op te eisen
Waarom ik mijn vraagtekens zet bij het programma? Intimiteit, respect en veiligheid zijn dingen die je met een (bed)partner opbouwt – teugels die je stukje bij beetje laat vieren omdat je iemand kan vertrouwen. Daar druist Married at First Sight volledig tegenin. Het lijkt in het geval van deze mannen alsof zij het huwelijk zien als een free pass om het lichaam van hun gekoppelde vrouw op te eisen. En reminder: marital rape, verkrachting binnen het huwelijk, is in het Verenigd Koninkrijk strafbaar en ook in Nederland staan er sinds 1991 hoge straffen op.
Ik denk dat we mensen, maar vooral vrouwen, helemaal niet in zo'n kwetsbare positie moeten willen brengen. Zelfs met de berg voorzorgsmaatregelen kunnen makers de veiligheid van deelnemers blijkbaar niet garanderen. De verhalen van deze vrouwen bevestigen ons beeld dat een 'vreemde man' iets is om te vrezen. En dat we dus helemáál niet in het huwelijksbootje moeten stappen met iemand die we niet kennen. Keep. That. Damn. Door. Closed.
Alyssia van Asperen Vervenne schrijft als freelance digital editor over alles wat haar (en jou!) elke dag bezighoudt. Van viral beautyproducten tot de laatste social trends – ze is er het liefst als allereerste bij. Al duikt ze nét zo graag in loeiserieuze onderwerpen, zoals mentale gezondheid en vrouwenrechten. Voor al dat schrijven moet ze natuurlijk een hoop inspiratie opdoen. Buiten business hours vind je haar dan ook bij pilates, in Haarlemse koffietentjes (tips nodig, anyone?) of achter een enorme borrelplank in haar eigen keuken. En, om zeker niet te vergeten, haar grootste topsport: het afstruinen van vintage- en kringloopwinkels.
