Gisteravond zat ik in de bioscoop voor de langverwachte film The Devil Wears Prada 2. Al weken verheugde ik me erop om de film te kijken en, terwijl ik comfy in mijn stoel zat met popcorn in mijn hand, dacht ik terug aan de iconische eerste film die uitkwam in 2006 (oké, ik keek de film wel pas iets later, want op dat moment was ik pas 2) en hoe we sindsdien als maatschappij veranderd zijn.
De film bracht me terug naar een tijd waarin ons leven niet verstrengeld was met een scherm en offline media de hoofdrol speelden – en herinnerde me eraan hoe belangrijk het is om dit (al is 't tijdelijk) terug te brengen. Oké, oké, misschien ben ik als editor bij een magazine een beetje biased, maar ik heb het gevoel dat het ons massaal gelukkiger zou maken. En daar moeten we het eens over hebben.
The Devil Wears Prada 2 laat ambacht en toewijding zien
Halverwege de film (ik wil natuurlijk niet meteen alles voor je spoilen) komt AI in the picture en zien we hoe deze ontwikkeling de redactie dreigt over te nemen. Vanzelfsprekend is icoon Miranda Priestly het hier niet mee eens. Ze beschrijft hoe juist kunst, mode en meningen van makers een blad écht maken. Het is namelijk niet ‘zomaar’ een magazine, maar een product van ambacht en toewijding en een plek waar getalenteerde mensen samenwerken aan een groter geheel.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Terwijl ik de film keek, voelde het even alsof ik weer tien jaar oud was en de film voor het eerst zag, samen met mijn ouders (een belangrijk onderdeel van de opvoeding, als je het mij vraagt). Het bracht me terug naar een wereld waarvan ik als mini-me van droomde, vol creativiteit en inspiratie. En hoewel Cosmopolitan absoluut geen Runway is als het gaat om intimidatie, daarover schreef Cosmo's Shemayra al een stuk, voelt het wél als een comunity waar like-minded people hun passies en ideeën delen. Waar iedereen zijn eigen mening mag geven en kan schrijven over wat hem of haar interesseert. En ja, hoe cool is dat eigenlijk?!
We hebben allemaal een digital detox nodig
Niet alleen in de film, maar ook op TikTok spot ik de ‘going analogue’-trend dagelijks. Hierbij gaan mensen op zoek naar nieuwe hobby’s, zoals schilderen, lezen of het bijhouden van een journal. Het hoeft niet per se iets creatiefs te zijn, sommigen verzamelen ook oude tijdschriften, filmen hun girls trips met een oude camera of nemen een ‘dumb phone’ om weg te blijven van de constante hoeveel content die maar blijft langskomen. En waarom? Om de beste versie van onszelf te ontdekken, weg van alle digitale afleidingen die ons tegenhouden.
Daarom raad ik ook iedereen aan: ga op zoek naar interesses buiten je telefoon. Lees een boek, ga meer naar buiten of leer breien, wat je ook maar leuk lijkt. Enneh, ga absoluut ook even naar de bioscoop om The Devil Wears Prada 2 te kijken, want trust me, het is het waard. Je gaat de deur uit met een vleugje nostalgie en een hoop nieuwe inspiratie.
Het leven is te kort om continu te blijven scrollen op dat scherm, dus zoek iets waar jij met passie en toewijding mee bezig wilt zijn. En voor die realisatie wil ik The Devil Wears Prada 2 alle credits geven. That’s all.
Guusje Koene houdt je als freelance digital editor dagelijks op de hoogte van de nieuwste trends, juicy nieuwtjes en onmisbare must-haves voor je garderobe (waarvan er opvallend vaak ook eentje in haar eigen winkelmandje belandt). Realityseries, romcoms of de nieuwste celeb-drama’s? Ze weet er álles van en schrijft er maar al te graag over. Wanneer ze niet tikkend achter haar laptop zit, tref je haar in restaurants aan – soms voor de bar, soms erachter. Daarnaast is er uiteraard altijd tijd voor een flinke shopsessie met vriendinnen.
