Wanneer een vriend of vriendin iemands naam noemt, wanneer we ons voorbereiden om iemand voor het eerst te ontmoeten, wanneer we chatten met een match of wanneer iemand ons aan een vriend wil voorstellen, doen we bijna automatisch hetzelfde: we zoeken diegene op via social media. "Laat eens een foto zien," zeggen we dan. We speuren naar gezamenlijke vrienden, bekijken tags, zoeken (incognito) op LinkedIn en leggen alle informatie naast elkaar – iets wat een paar decennia geleden nog vrijwel onmogelijk was. Zeker als het om daten gaat, is de gewoonte om uit te zoeken wie we straks ontmoeten en ons alvast een beeld van diegene te vormen inmiddels heel normaal. Maar is het ook bevorderlijk voor je date? Hoe uitgebreid moet je iemand eigenlijk opzoeken?
Hoeveel info moet je over iemand opzoeken voor een date?
Tegenwoordig hoeven we alleen iemands naam te weten om ook te ontdekken met wie diegene omgaat, in welk jaar hij of zij is afgestudeerd en misschien zelfs in welke sector iemand werkt. We zien of iemand broers of zussen heeft en kunnen controleren of die persoon echt zo lang is als op het Tinder-profiel staat. De 'Google-test', waarbij zoekmachines en socialmediaprofielen worden doorgespit, is inmiddels heel gebruikelijk: een onschuldige, goedbedoelde vorm van 'stalken' waarin we opvallend vaardig zijn geworden.
Relatie-expert Susan Winter vertelde een tijdje geleden in een interview met Insider: "Je hoeft je niet te schamen als je de naam van iemand met wie je aan het daten bent hebt gegoogeld, want het is een vrij gebruikelijke gewoonte. En zodra je iemand na de eerste date leuk begint te vinden, gebeurt het nog vaker. Je wil gewoon zeker weten met wie je te maken hebt." Maar waar ligt de grens?
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Een kwestie van veiligheid
Extra informatie opzoeken over iemand die je online hebt ontmoet is niet alleen heel gebruikelijk, maar kan ook bijdragen aan je eigen veiligheid. Volgens onderzoek van Norton, een toonaangevend bedrijf op het gebied van cybersecurity en antivirussoftware dat onlangs het Cyber Safety Insight Report publiceerde, is één op de vier gebruikers ooit slachtoffer geworden van romantische oplichting.
In 2025 steeg het aantal online zoekopdrachten naar "Tinder scams" met 27 procent en zegt 53 procent van de Tinder-gebruikers geen onderscheid te kunnen maken tussen een echte foto en een afbeelding die met AI is gegenereerd. We weten inmiddels dat wat we op een datingprofiel zien lang niet altijd overeenkomt met de werkelijkheid. Daarom zijn we eraan gewend geraakt onszelf te beschermen. "Het risico ontstaat door informatie-asymmetrie," legt Eli Carosi, expert op het gebied van oplichting en cybersecurity, uit. "Degene die het profiel aanmaakt, bepaalt het verhaal. Degene die het profiel bekijkt, heeft maar beperkte mogelijkheden om de echtheid ervan te controleren. AI kan een creatief hulpmiddel zijn om op te vallen, maar ook een middel om geloofwaardige nepidentiteiten op te bouwen, inclusief overtuigende deepfake-afbeeldingen."
Daaruit zijn allerlei gewoontes ontstaan die ons het gevoel geven weer controle te hebben over waar we aan beginnen. Niemand wil het risico lopen slachtoffer te worden van oplichting, tegenover iemand te zitten die totaal niet lijkt op hoe diegene zich online presenteerde of simpelweg kostbare tijd te verspillen. Zo vertelde Sabrina Zohar, datingcoach en host van een podcast over relaties, aan The New York Times dat zij groot voorstander is van een videogesprek of telefoontje vóór de eerste date. Zo hoor je iemands stem en krijg je een eerste indruk van iemands lichaamstaal. Na sommige gesprekken dacht Zohar naar eigen zeggen: "Thank god ben ik niet met deze persoon op date gegaan. Wat een teleurstelling." Of juist: "Wauw, aan de telefoon is hij veel leuker. Hij houdt gewoon niet van appen."
Een kwestie van controle
Volgens Scott Valdez, oprichter en CEO van ViDA, een dienst die klanten helpt online hun ideale partner te vinden, kan het verzamelen van informatie vóór een date ook praktisch zijn. "Soms kan online onderzoek naar iemand je een volledig zinloze date besparen," vertelt hij aan Bustle. Toch zit er ook een keerzijde aan.
Iedereen die we ontmoeten of binnenkort gaan ontmoeten online opzoeken draait namelijk ook om controle. We gaan tegenwoordig niet meer naar een restaurant zonder eerst het menu en de reviews op TripAdvisor te bekijken, kopen niets zonder reviews te lezen en boeken vakanties naar bestemmingen die we al eindeloos op Instagram hebben gezien. Met mensen doen we precies hetzelfde. We vinden het prettig om niet onvoorbereid te zijn, maar daarmee verliezen we ook de charme van het onverwachte en de mogelijkheid om verrast te worden. Volgens Valdez laten we zo "een essentieel stukje van de puzzel" liggen.
"Wanneer je iemands socialmediaprofielen doorspit voordat je die persoon echt leert kennen," zegt hij, "bekijk je alles zonder de context van een bestaande relatie." Daardoor creëer je een mentaal beeld dat misschien geruststellend voelt, maar niet per se klopt. We vinden het lastig om de controle los te laten, omdat dat betekent dat we niet precies weten hoe iets zal verlopen of wie er werkelijk tegenover ons zit. Maar juist daarin schuilt de enige manier waarop verliefd worden echt mogelijk is.
