Onlangs nam Engeland het op tegen Ghana in een WK-wedstrijd die uiteindelijk behoorlijk saai was. Maar één moment zorgde ervoor dat ik wél rechtop ging zitten: Thomas Partey stond gewoon op het veld.

Nadat hij eerder de toegang tot Canada was geweigerd en hij Ghana's eerste wedstrijd tegen Panama had gemist — omdat hij had verklaard nooit te zijn gearresteerd of aangeklaagd voor een misdrijf — reisde Partey alsnog met de Ghanese selectie af naar Boston. Dat terwijl hij volgend jaar terecht moet staan voor verkrachting en seksueel geweld.

Waarom staat Thomas Partey tóch op het veld?

Vier verschillende vrouwen beschuldigen de voormalig Arsenal-middenvelder van incidenten die zouden hebben plaatsgevonden tussen 2020 en 2022. In totaal heeft hij schuld ontkend aan zeven aanklachten wegens verkrachting en één aanklacht wegens seksueel geweld.

Een deel van de supporters joelde toen Partey het veld betrad en telkens wanneer hij de bal kreeg. Ook gaan beelden rond waarop te zien lijkt dat de Engelse verdediger Djed Spence voorafgaand aan de wedstrijd weigert om Partey een hand te geven.

Een opvallende keuze van de FIFA

Juist omdat de FIFA campagnes ondersteunt die aandacht vragen voor huiselijk en gendergerelateerd geweld en zegt zich in te zetten voor een "veiligere en betere wereld voor vrouwen en meisjes", lijkt het signaal dat de organisatie afgeeft door Partey te laten spelen daar haaks op te staan.

england's captain, harry kane, shakes hands with thomas parteypinterest
Buda Mendes
De Engelse aanvoerder Harry Kane schudt de hand van Thomas Partey.

Natuurlijk geldt het principe dat iemand onschuldig is totdat het tegendeel is bewezen. Dat is ook in feite wat bondscoach Carlos Queiroz zei toen hem werd gevraagd waarom Partey gewoon deel uitmaakt van de selectie. Maar betekent dat ook dat Partey zijn leven zonder gevolgen kan voortzetten, inclusief spelen op het hoogste internationale podium? Zeker nadat hij nog maar enkele dagen geleden tegenover de Canadese autoriteiten had verklaard nooit te zijn aangeklaagd voor een misdrijf?

Voetbal en geweld tegen vrouwen

Dat speelt zich bovendien af tegen de achtergrond van onderzoek van Lancaster University, waaruit bleek dat het aantal meldingen van huiselijk geweld tijdens eerdere WK's met 38 procent toenam wanneer Engeland verloor, en met 26 procent wanneer het land won of gelijkspeelde. Ook Women's Aid lanceerde de campagne The Other Kick Off, om aandacht te vragen voor de nauwe verwevenheid tussen voetbal en geweld tegen vrouwen en meisjes — geweld dat zich kan uiten in fysiek, verbaal of seksueel misbruik.

"Voetbal kan op zijn best een enorme kracht ten goede zijn," zegt Ciara Bergman, Rape Crisis England & Wales. Ze wijst erop dat sport mensen samenbrengt, mooie momenten creëert voor zowel volwassenen als kinderen en belangrijke lessen leert over samenwerken en doorzetten. "Juist vanwege die kracht hebben de bestuursorganen van het voetbal de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat spelers zich zowel privé als professioneel aan passende gedragsnormen houden.

Dat staat ook duidelijk omschreven in de FIFA Code of Ethics en de FIFA Disciplinary Code, waarin alle vormen van intimidatie, uitbuiting en misbruik — fysiek, emotioneel of seksueel — zowel op als buiten het veld nadrukkelijk verboden zijn.

Als die regels betekenis moeten hebben, moeten mensen die ervan worden beschuldigd deze gedragscode te hebben overtreden zorgvuldig worden onderzocht. Ook moet goed worden afgewogen welke gevolgen het heeft als een sporter in die periode gewoon blijft spelen."

'Spelers dragen ook buiten het veld verantwoordelijkheid'

Volgens Bergman wordt het publieke beeld van wat wel en niet acceptabel of nastrevenswaardig is "sterk beïnvloed door het gedrag van hun helden en heldinnen". Dat heeft volgens haar ook invloed op het vertrouwen van slachtoffers in de bereidheid van instanties om meldingen serieus te nemen en daders ter verantwoording te roepen.

Ook Janaya Walker, interim-directeur van de End Violence Against Women Coalition (EVAW), benadrukt dat veel voetbalfans juist willen dat clubs optreden tegen geweld tegen vrouwen. Tegelijkertijd ziet ze dat "slachtoffers nog te vaak terechtkomen in een cultuur van ongeloof en stilzwijgen, binnen rechtssystemen die niet in hun voordeel werken en waarin daders zelden daadwerkelijk consequenties ondervinden."

"Voetbal moet er voor iedereen zijn. Gisteravond liet Djed Spence zien dat ogenschijnlijk kleine gebaren een grote impact kunnen hebben. Dat geldt niet alleen in de sport, maar ook in het dagelijks leven. Een einde maken aan geweld tegen vrouwen en meisjes vraagt niet alleen dat mannen en jongens verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen gedrag, maar ook dat zij elkaar daarop aanspreken."

De reactie van Partey's advocaat

De advocaat van Partey laat weten dat de voetballer uitkijkt naar zijn dag in de rechtszaal en naar de kans om zijn naam te zuiveren.

De Amerikaanse douane- en grensbewakingsdienst (CBP) verklaarde vorige week op de hoogte te zijn van "de lopende rechtszaak tegen de heer Partey". Tegelijkertijd benadrukte de instantie dat hij "op dit moment niet is veroordeeld voor een misdrijf en daarom, na afgifte van een visum, is toegelaten tot de Verenigde Staten."

Cosmopolitan UK heeft FIFA om een reactie gevraagd.

Headshot of Jennifer Savin
Jennifer Savin
Editor voor functies
Jennifer Savin is de meervoudig bekroonde hoofdredacteur van Cosmopolitan UK, die werd uitgeroepen tot Digital Journalist of the Year voor haar werk dat zich bezighield met de kwesties die voor jonge vrouwen het belangrijkst zijn. Ze behandelt regelmatig het laatste nieuws, culturele trends, gezondheid, het koningshuis en meer, waarbij ze haar gewaardeerde connecties gebruikt om onderweg toegang te krijgen tot de beste experts. Ze heeft iedereen ondervraagd, van bekende politici tot beroemdheden uit de A-lijst, en heeft honderden mensen op gevoelige wijze geïnterviewd over hun echte levensverhalen. Daarnaast staat Jennifer alom bekend om haar eigen geheime onderzoeken en campagnewerk, waaronder het succesvol indienen van een verzoekschrift bij de regering voor verandering rond onderwerpen als abortusrechten en seksueel misbruik op basis van beelden. Jennifer is ook een gepubliceerde auteur en documentaire-consultant (helpt bij het maken van BBC's Deepfake Porn: Could You Be Next?) en beschermheer van Y.E.S. (een liefdadigheidsinstelling voor jeugdzaken). Naast Cosmopolitan schreef Jennifer voor The Times, Women's Health, ELLE en tal van andere publicaties, verscheen ze op podcasts en sprak ze in panels voor het Women of the World Festival, de University of Manchester en meer (en organiseerde ze). In haar vrije tijd is Jennifer een grote fan van lippenstift, luipaardprint en te veel bestellen tijdens het avondeten. Volg Jennifer op Instagram, X of LinkedIn.