Inmiddels is het bijna een traditie om foto’s te zien van acteurs die tussen de opnames door in historische kostuums en UGGs over een filmset lopen. Maar op de set van The Odyssey was dat absoluut niet de bedoeling. Regisseur Christopher Nolan hanteerde namelijk een strenge ‘geen UGGs’-regel.
Anne Hathaway mocht geen UGGs dragen op de set
Zoals Anne Hathaway aan USA Today vertelde: “Ik kwam op een dag aan in UGGs, hij keek naar beneden en zei: ‘Nee.’ Ik antwoordde gewoon: ‘Geen probleem!’ En daarna zijn ze nooit meer teruggekomen.”
Waarom Christopher Nolan UGGs verbood
Toen CBS Nolan vroeg naar zijn afkeer van UGGs, legde hij uit dat de schoenen voor hem ‘een symbool van moderniteit’ zijn.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
“Het grappige is dat je op een set kunt staan waar iemand een microfoon vasthoudt, een enorme camera staat en overal crewleden rondlopen”, vertelde hij. “Maar zoiets als dat kan je gek genoeg tóch uit die werkelijkheid halen. Voor mij is het denk ik altijd zoiets geweest als iemand die buiten beeld een zak chips zit te eten.”
Hij voegde eraan toe: “Er zijn gewoon bepaalde dingen die je eraan herinneren dat je je in de echte wereld bevindt, in plaats van in de wereld die we voor de acteurs proberen te creëren. Ik wil in het moment blijven en we willen dat de acteurs in het moment blijven. Voor mij zijn UGGs daarom een symbool van moderniteit.”
Het verbod is een klein beetje ironisch, want sommige kijkers vinden juist dat de gezichten van de acteurs in The Odyssey té modern ogen. Op social media worden ze ‘iPhone faces’ genoemd: gezichten die eruitzien alsof ze dondersgoed weten hoe een iPhone werkt.
Ook op de set van Oppenheimer waren UGGs verboden
Maar de regel van Nolan is niet nieuw. De regisseur verbood UGGs ook al op de set van Oppenheimer. Emily Blunt vertelde daarover aan USA Today: “Soms trok ik UGGs aan en dan keek hij met zo’n vernietigende blik naar mijn voeten – het was alsof ik weer in The Devil Wears Prada speelde. Alleen die blik naar mijn schoenen. En dan zei ik: ‘Ik weet het, ik weet het. Maar vandaag zit ik alleen op de achtergrond op een houten kist – niemand ziet mijn schoenen!’” Oké, fair.
