Toen ik vorig jaar voor de gein een yogacursus boekte in Berlijn, had ik niet verwacht dat het m’n leven een klein beetje zou veranderen. Ik zat midden in mijn exchange semester en kon via de uni supergoedkoop yoga doen (lees: €42 voor het héle semester — take me back, please). Hiervoor zag ik yoga altijd als iets zweverigs, iets dat totaal niet bij mij paste. Maar goed, ik zat in Berlijn, was in m’n clean girl era, en besloot: YOLO. De eerste paar keer voelde ik me extreem ongemakkelijk (misschien ook omdat ik de enige was die geen Duits sprak in een volledig Duitstalige les), maar… het klikte. Op een gegeven moment dacht ik gewoon: wow, yoga is eigenlijk f*cking chill.

Dus, vol nieuwe energie én met een frisse mat onder m’n arm keerde ik terug naar Amsterdam, klaar om m’n yoga-journey voort te zetten. Maar ja... Little did I know: yoga in Amsterdam is een heel ander verhaal.

Deze app verminderde mijn schermtijd in no time en redde mij van mijn telefoonverslaving >

Studio 1: à la The Real Housewives of Amsterdam

Ik zette één voet over de drempel en kreeg een keiharde déjà vu. Niet van een vorig leven, maar van Videoland. Denk: Angela en Kimmy Lien, ruziemakend tussen de kamerplanten en de palo santo. Mijn hartslag schoot direct van Savasana naar survival mode.

De studio was very Instagrammable, de lerares lief, maar de vibe? Te commercieel, te gepolijst. Als yoga een spectrum is, zat deze studio duidelijk aan de kant waar alles klopt — misschien iets té. Kortom: het universum zei nee. Door naar de volgende.

Studio 2: Down to earth… misschien íéts te down?

Nieuwe poging. Deze keer wees de wijkkrant me de weg (manifestation 101). Ik voelde me helemaal aligned met het universum. Tót ik binnenkwam.

De les begon (en eindigde) met een gezamenlijk gezongen lied, er werd amper bewogen, maar wél heel intens geademd. Anderhalf uur lang. Op een gegeven moment begon ik mezelf af te vragen: ben ik in een cult beland?!

No judgement — iedereen z’n eigen spirituele pad — maar ik ben duidelijk nog niet ver genoeg op het mijne om dit aan te kunnen. Na afloop ben ik direct naar buiten gerend en heb ik nooit meer omgekeken.

Ik probeerde een healing sound bath voor mijn stress en angst – hier is mijn eerlijke beoordeling >

Studio 3: Driemaal is scheepsrecht (of... toch niet)

Studio drie werd me aangeraden door een collega. Nog een teken van het universum? (Spoiler: nee.)

De ruimte was mooi, de sfeer was oké... maar de leraar? Die dacht volgens mij dat hij stand-up comedian was. Non-stop grapjes — soms zelfs over de deelnemers. En alsof dat nog niet ongemakkelijk genoeg was, werd de les ook live gestreamd. Naar mensen thuis. Terwijl ik in een overvolle zaal lag te hopen dat ik niemand per ongeluk zou schoppen tijdens de Downward Facing Dog.

Misschien is yoga in Amsterdam wel de ultieme les in loslaten. Niet van je ademhaling — maar van je verwachtingen. Van je budget. En van alle yuppen die, net als jij, met een tote bag en een matcha latte hun inner peace proberen te vinden.