Another day, another insane (en eerlijk gezegd best zorgwekkende) internettrend waar je van op de hoogte moet zijn: dit keer gaat het om looksmaxxing-content. We schreven er al eerder over, maar we moeten het vooral even hebben over de opvallende figuren die dit promoten. Zoals Clavicular (echte naam Braden Peters), een 20-jarige content creator die praat over het breken van zijn botten voor een scherpere kaaklijn, vrouwen als objecten lijkt te behandelen en recent nog in het nieuws kwam nadat hij op een dode alligator schoot in de Everglades.

Oké, we snappen dat dit… veel is om te verwerken. Maar juist omdat dit soort content steeds vaker opduikt – en behoorlijk incel-achtig is – kan het ook echte gevolgen hebben in de offline wereld. En omdat het langzaam genormaliseerd lijkt te worden, vinden wij dat het tijd is om hier even bij stil te staan. Dit is wat je moet weten over looksmaxxers en één van de belangrijkste gezichten achter deze trend: Clavicular.

Wat is looksmaxxing?

Je weet hoe vrouwen al basically voor altijd te maken hebben met onrealistische schoonheidsidealen? Helaas krijgen mannen daar nu ook steeds meer mee te maken – en niet een beetje ook. De druk om als jonge man een scherpe kaaklijn, een volle bankrekening en een lichaam à la Ken-pop te hebben, is groter dan ooit. Er ontstaat een fixatie op bepaalde uiterlijke kenmerken waarvan een specifieke groep mannelijke influencers claimt dat vrouwen ze onweerstaanbaar vinden – terwijl dat in werkelijkheid vaak helemaal niet zo zwart-wit ligt.

De zogenaamde oplossing voor al die verwachtingen heet looksmaxxing. De term '-maxxing' zie je tegenwoordig overal (denk aan sleepmaxxing voor een betere nachtrust), maar de oorsprong ligt in niche online incel-gemeenschappen — internetgroepen, vooral bestaande uit mannen, waar frustratie over (vermeende) afwijzing centraal staat. Vanuit die hoek is het doorgegroeid naar bredere self-improvement-forums.

In de kern betekent looksmaxxing dat je je uiterlijk zo ver mogelijk probeert te optimaliseren. Influencers spelen daar gretig op in, door onzekere jongens en mannen dure cursussen en 'glow-up'-advies te verkopen. Het doet een beetje denken aan hoe Andrew Tate met zijn Hustler’s University een bepaald type mannelijkheid verkocht – verpakt als zelfontwikkeling, maar met een duidelijke agenda erachter.

In de mildste vorm kan looksmaxxing nog vrij onschuldig zijn: denk aan sporten, skincare, tanden bleken of investeren in kleine cosmetische ingrepen zoals fillers. Maar in de extremere hoeken gaat het een stuk verder. Daar hebben we het over bone smashing (ja, letterlijk je kaak of jukbeenderen slaan in de hoop dat ze groeien), extreem weinig eten om een holler gezicht te krijgen, dubieuze supplementen, DIY-beugels en obsessief meten van je gezicht op basis van pseudowetenschappelijke theorieën over schedelverhoudingen. Klinkt als bullshit? Dat is het meestal ook.

Veel van deze ideeën zijn geworteld in de zogeheten blackpill-ideologie: het geloof dat succes in daten bijna volledig wordt bepaald door genetica, en dat vrouwen biologisch geprogrammeerd zouden zijn om alleen voor een kleine groep 'topmannen' te gaan. In die wereld worden vrouwen vaak gereduceerd tot een soort prijs – iets wat je 'verdient' zodra je jezelf hebt 'geoptimaliseerd'.

En precies daar komt Clavicular om de hoek kijken.

Wie is Clavicular en wat heeft hij hiermee te maken?

“Ben je het zat om onzichtbaar te zijn voor vrouwen? Ben je het zat om afgewezen te worden? Ben je het zat om andere mannen die de genetische loterij hebben gewonnen te zien krijgen wat eigenlijk van jou is? Let dan goed op,” zegt Clavicular (echte naam Braden Peters) in een recente YouTube-video. Vervolgens promoot hij zijn “privécommunity voor toegewijde mensen die bereid zijn alles te doen om te ‘ascenden’.” De prijs? 49 dollar per maand.

In een recent interview met GQ (één van de vele artikelen die de laatste tijd over hem zijn verschenen) vertelt de 20-jarige dat hij opgroeide in een vrij normaal Amerikaans gezin, maar altijd al neigde naar obsessies – van speelgoed tot sporten. Volgens hem is dat uiteindelijk uitgegroeid tot zijn fixatie op zelfverbetering tijdens zijn tienerjaren, mede aangewakkerd door een website genaamd Looksmax.

Clavicular noemt zichzelf een “proefkonijn van de looksmaxxing-community”, iemand die bereid is alles te proberen om te “ascenden”. Hij beweert inmiddels zelfs onvruchtbaar te zijn geworden door de mix van middelen die hij in de loop der tijd heeft gebruikt.

Het artikel gaat verder onder de post.

Hoe werd Clavicular het gezicht van looksmaxxing?

Clavicular begon naar eigen zeggen met het analyseren van lichaamsverhoudingen en het eindeloos consumeren van online content over spiergroei, gezichts­symmetrie en meer. Daarna ging hij een stap verder en begon hij zichzelf – en anderen – zogenoemde oplossingen voor te schrijven. Die content bracht hij vervolgens onder een online alias: Clavicular, vernoemd naar het sleutelbeen (clavicle).

Zijn content is pure shockbait (denk: clickbait, maar dan een stuk confronterender), perfect afgestemd op het algoritme en duidelijk gericht op het inspelen op onzekerheden. Zijn video’s halen regelmatig honderdduizenden views. Denk aan hyperbewerkte TikToks waarin hij de botstructuur van mannelijke celebrities analyseert, spierflexvideo’s en uitgesproken “waarheden” over wat vrouwen zogenaamd willen. Empathie, zachtheid en emotionele intelligentie zet hij vaak neer als zwaktes, terwijl hij juist dominantie, afstandelijkheid en esthetische perfectie promoot als de sleutel tot succes.

Daarnaast is Clavicular meerdere keren in opspraak geraakt door zijn connecties met extreemrechtse en openlijk misogynistische figuren. Beelden waarin hij optrekt met onder anderen Nick Fuentes en Andrew Tate, en meechant op Ye’s Heil Hitler, zorgden voor flinke kritiek – niet alleen op de mensen met wie hij zich omringt, maar ook op de ideologieën die doorsijpelen in zijn content.

Het artikel gaat verder onder de post.

Critici stellen dat Clavicular zich weliswaar profileert als een self-improvement coach, maar dat zijn uitspraken vaak sterk lijken op ideeën die je ook in extremere online communities ziet (zoals de manosphere die we in de documentaire van Louis Theroux zagen). Denk aan claims dat feminisme het daten zou hebben “verpest”, dat mannen recht zouden hebben op vrouwenlichamen en dat wat anderen als hard of kwetsend zien, volgens hem gewoon “de realiteit” is.

Zelf wuift hij kritiek vaak weg als mensen die de waarheid niet onder ogen willen zien. Maar volgens tegenstanders komt het uiteindelijk neer op iets anders: het verdienen aan de onzekerheden van jonge mannen. Hij zou inspelen op body dysmorphia en tegelijkertijd risicovolle, onbewezen methodes aanmoedigen. En, niet onbelangrijk, alles doen wat nodig is om het algoritme te bespelen – ongeacht de mogelijke gevolgen.

Waarom is dit zorgwekkend?

Er zijn een paar dingen die hier echt aandacht verdienen:

  • De schade die deze mindset veroorzaakt bij jongens en mannen (fysiek, mentaal, emotioneel én financieel)
  • De normalisering van vrouwenhaat en het idee dat vrouwen objecten zijn die mannen iets “verschuldigd” zijn
  • Het steeds normaler worden van shockbait-content, waardoor extreme ideeën langzaam geaccepteerd raken

Om met het eerste punt te beginnen: jezelf herhaaldelijk in het gezicht slaan, crashdiëten, supplementen slikken zonder medisch advies of obsessief je uiterlijk analyseren kan serieuze gevolgen hebben voor je gezondheid. Tel daar de mentale impact bij op – het gevoel dat je genetisch “tekortschiet” – en je hebt een voedingsbodem voor angst, depressie en body dysmorphia.

Dan het tweede punt: wanneer influencers vrouwen neerzetten als gatekeepers die iets achterhouden waar mannen recht op zouden hebben, voedt dat een cultuur van frustratie en woede. Onderzoek naar incel-gemeenschappen laat keer op keer zien dat online vrouwenhaat kan doorwerken in gedrag offline. Zelfs als de meeste volgers nooit gewelddadig worden, tast deze houding wel empathie aan.

En tot slot: shock verkoopt. Hoe extremer de uitspraak, “vrouwen willen alleen ‘Chads’” (lees: klassieke knappe mannen) of “sla je botten kapot om beter te worden”, hoe groter de kans dat het viral gaat. Platforms belonen engagement, niet nuance. Daardoor kunnen jongens die gewoon op zoek zijn naar fitness- of lifestyletips al snel terechtkomen in een online bubbel waarin hun waarde wordt bepaald door hun kaaklijn of hun bankrekening.

Het gaat hier niet om het belachelijk maken van onzekere jonge mannen – als vrouwen weten we maar al te goed hoe pijnlijk het is om constant op je uiterlijk beoordeeld te worden. Het gaat erom dat we ons afvragen waarom een generatie die opgroeit met gefilterde perfectie wordt verteld dat de oplossing ligt in zelfbeschadiging en vrouwenhaat, verpakt als discipline.

Looksmaxxing wordt door sommigen verkocht als empowerment, maar onder de oppervlakte lijkt het verdacht veel op dezelfde toxische schoonheidsidealen waar vrouwen al decennia tegen vechten. Alleen nu in een nieuw jasje – en uiteindelijk helpt het niemand.