Lezen is hot en bij Cosmo geven we 't voortaan een vaste plek. In Cosmo's Bookshelf praten we elke twee weken met BookTokkers, leesliefhebbers en all cool people that read. Ze vertellen wat ze nú lezen, wat compleet overrated is en wat je asap op je TBR (to be read-lijst) moet zetten. Ons nieuwste main character is schrijver, programmamaker, presentator en politicoloog (wat kan 'ie niet?!) Splinter Chabot. Ik bel 'm op over zijn kersverse boek Twee Prinsen.
Cosmo's Bookshelf met Splinter Chabot
Je komt uit een echte schrijversfamilie, wat merkte je daar als kind van?
"In mijn ouderlijk huis stonden overal torenhoge stapels met boeken – als een soort wolkenkrabbers. Andere mensen zouden zeggen dat het een enorme rommel was, een beetje hoe iemands zolder eruitziet. Ik heb drie broers en als kind kreeg ik altijd hun kleren, maar ik had altijd een eigen boekenkast. Dat had mijn moeder zo bedacht. En natuurlijk werden we veel voorgelezen. Mijn favoriete boek was De mooiste vis van de zee, die glitterschubben vergeet ik nooit meer."
En op welk boek werd je in je tienerjaren écht verliefd?
"Ik had vroeger best veel moeite met lezen, ik ben namelijk enigszins dyslectisch. Ik had ook een hekel aan de literatuurlijst op school. Maar naarmate ik ouder werd ontdekte ik de Hoe overleef ik-serie van Francine Oomen en dat vond ik waanzinnig. Hoe hoofdpersoon Roos op het dak zat en stiekem een sigaretje rookte met haar bad boy-vriend, ik wilde Roos zijn."
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
"Verder was er ook zo'n spannende serie over strelen en zoenen van Haye van der Heyden. Ik weet nog dat de hele klas die om de beurt wilde lezen. Dat je echt dacht van wauw: dit kan dus ook in boeken gebeuren. In die tijd werd mijn passie voor lezen wel echt aangewakkerd. En dat vind ik nog steeds het mooie: je onthoudt niet de letterlijke regels uit deze boeken, maar de gevoelens, beelden en de emoties die ze opwekken."
Welk boek lees je op dit moment?
"Ik lees heel veel verschillende genres en ik lees ook vaak boeken door elkaar heen. Op mijn nachtkastje liggen een boek over autoritaire regimes en een boek over stoute queer romantiek naast elkaar. Juist omdat het zo ver uit elkaar ligt, kan het elkaar versterken. Het boek waar ik nu aan wil beginnen is Tender Is the Night van F. Scott Fitzgerald. Mijn broer is getrouwd in het hotel waar het boek deels is geschreven, dus het wordt wel tijd dat ik daaraan begin."
Is er één holy grail boek dat je altijd iedereen aanraadt?
"Vraagt iemand me: 'wat moet ik vanavond lezen?', dan zeg ik altijd Lieg met mij van Philippe Besson. Dikke boeken kunnen angstaanjagend zijn, je zit dan lang 'vast' in een verhaal. Deze queer roman heeft 160 pagina's en je vliegt erdoorheen."
Welk gevoel geeft een écht goed boek je?
"Als ik begin met lezen ben ik tijdens de eerste tien regels nog onrustig. Daarna is er ineens rust – alsof de wind stopt met waaien. Een goed boek brengt me uit mijn hoofd en laat me dingen voelen: spanning, verdriet, verlangen en boosheid. Ik houd ervan om te huilen door boeken en ik denk dat je de hoeveelheid afspraken die je bij een psycholoog maakt, kan halveren door boeken te lezen. Bij fictieboeken is dat anders, die geven me het gevoel dat ik in een space shuttle boven de wereld hang. Dat ik de wereld opeens begrijp."
Je hebt net Twee Prinsen uitgebracht, waarop is het verhaal geïnspireerd?
"Zes jaar geleden kreeg ik een brief over een jongen genaamd Richard, die opgroeide in een reformatorische omgeving. Hij komt er als puber achter dat hij op mannen valt en vertelt dit aan zijn ouders. Een paar uur later staat hij bij zijn vriend Joris aan de deur met een blauw oog, een gebroken neus en een gescheurde lip. Richard is door zijn vader in elkaar geslagen. Joris laat hem binnen en geeft hem een slaapplek op de bank, maar de volgende ochtend is Richard weg. De deken is opgevouwen en er ligt een briefje waarin Richard zijn vriend bedankt en zegt dat hij niet mag bestaan. Hij is uit het leven gestapt en zijn ouders zijn nooit naar de begrafenis gekomen."
Het is dus eigenlijk een ode aan deze echte jongen, Richard?
"De brief liet me niet meer los. Ik vond het zo pijnlijk, hard, verscheurend en onmenselijk. Natuurlijk heb ik de brievenschrijfster, een jeugdvriendin van Richard, gevraagd of ik het Twee Prinsen aan hem mocht opdragen. Als een ode aan een jongen die zichzelf durfde te zijn. Ik kan hem natuurlijk geen tweede leven geven, al had ik hem dat zo gegund. De brievenschrijfster was er heel blij mee, ze zei: 'zijn dood is niet voor niets geweest.' Zijn naam bestaat voort. En nu het boek uit is, heb ik veel contact met haar, wat me heel dierbaar is."
Het lijkt me moeilijk dit op papier te zetten, hoe ging dat?
"In het boek is Richard 25 jaar oud en wordt hij in Rome verliefd op een jongen genaamd Matteo. Dit is voor hem als de hemel: zonovergoten, kleurrijk, romantisch. Tussendoor lees je flashbacks naar de omgeving waar Richard opgroeit, die juist heel grijs en koud is met verstikkende normen en waarden. Dat wisselt elkaar af. Hemel versus hel. De delen die zich afspelen in Nederland, waren letterlijk verstikkend voor me. Ik zat echt ineengedoken alsof de blikken, opmerkingen en vuisten écht waren."
"Het hoofdverhaal in Rome is daarentegen heerlijk. Hoe ze verliefd worden en de waanzinnige locaties zoals de Sixtijnse Kapel en Villa Borghese, als schrijver moet ik me dan bijna insmeren met zonnebrand. Ik bén op die momenten in Rome."
Welke boodschappen hoop je dat lezers onthouden van Twee Prinsen?
"Het belang van vrijheid. Hoe kan het dat we onvrijheid zo lang accepteren? In zeventig landen staan er straffen op zijn wie je bent, van gevangenisstraf tot lijfstraf en de doodstraf. In Polen zijn LHBTI-vrije zones en in Hongarije moet mijn boek in plastic worden gewikkeld omdat het wordt gezien als homopropaganda. Op bepaalde Nederlandse scholen mag ik niet langskomen omdat ouders geen homo voor de klas willen. Er is zoveel onvrijheid in het onzichtbare. Op papier hebben we het goed geregeld, maar in de werkelijke samenleving zijn er onzichtbare wetten die voorschrijven hoe je moet zijn en hoe je je moet gedragen."
"Ik vind dat onbegrijpelijk dat die onvrijheid er nog steeds is. Daar maak ik me boos over. De belangrijkste boodschap is: vier de liefde, vier de vrijheid en maak je boos over de onvrijheid. Ik hoop dat je na het lezen van dit boek denkt: ik ga morgen bedenken hoe ik meer vrijheid voor de ander kan creëren. Het hoeft maar 1 millimeter te zijn."
Ik wil je nog zoveel vragen, maar als laatste: wat vind je van de populariteit van queer boeken en series?
"Dat vind ik heel belangrijk. De mensen die onvrijheid veroorzaken worden steeds sterker en luider. Dankzij series zoals Young Royals, Heated Rivalry en Elite kan je als jongere heel makkelijk verhalen vinden waar je jezelf in herkent. Dat is fantastisch. Heated Rivalry is spannend, sexy, hot en stout – het is heerlijk dat het er is. Pure queer joy. Dat moet gevierd worden en dat mag alleen maar meer worden."
