Al kijkend naar de manosphere-documentaire van Louis Theroux, merk ik dat het me amper raakt. Sowieso omdat ik niets nieuws hoor – de zorgwekkende uitspraken van deze influencers vliegen me online om de oren. Maar óók omdat het ver weg voelt. Dit zijn uiteraard geen mannen die ik (behalve met hun digitale kabaal) dagelijks tegen het lijf loopt. Toch?!

Ik werd ruw wakker geschud door de reacties op een recent interview dat we deden met de Dolle Mina's, over een cabaretier die een verdienmodel heeft gevonden in sekstistische grappen. En om jou én mezelf te helpen realiseren dat de manosphere ook in Nederland alive and kicking is, gaan we er samen een aantal bekijken.

Kotszakjes tegen 'misselijkmakende' grappen

Voor wat context: in de desbetreffende voorstelling, die de cabaretier zelf 'politiek incorrect' noemt, maakt hij grappen over onder meer verkachting en femicide. De Dolle Mina's kregen lucht van de voorstelling en besloten bij de voordeur kotszakjes uit te delen. Een duidelijk statement richting de 'misselijkmakende' grappen.

De cabaretier is zich bewust van de actie én het feit dat hij onze website heeft gehaald. Dat laat 'ie weten in een Facebook-post met de caption 'Ik sta in de Cosmopolitan bitches.' En je kan 't al raden: de post is inmiddels een broedplek geworden voor mannen (en opvallend genoeg een aantal vrouwen) met vrouwonvriendelijke en zorgwekkende opmerkingen. Neem ze alsjeblieft met een korrel zout, dat doe ik ook. Komen ze.

Een aantal reacties op ons interview met de Dolle Mina's

  • 'De ketting is te lang.... die bitches kunnen te ver van 't aanrecht vandaan komen.'
  • 'Het zijn dus huisvrouwen die hun taken niet vervullen en dus, lopen lanterfanten. Dus snel terug naar huis om te poetsen en vreten te koken, gaaauw!'
  • 'De leden van Dolle Mina hoeven niet bang te zijn dat ze verkracht worden, daar wil geen man overheen.'
  • 'Feminisme is toch niet meer van deze tijd! Wat een stakkers!'
  • 'Cotsmopolitan.'
  • 'Zum kotzen en hup naar het aanrecht.'

Binnen 78 comments hebben we het over verkrachting

Wat me opvalt? Ik lees in eerste instantie weinig creatiefs. Iets met dat we terug naar het aanrecht moeten – hóe origineel. Daar kan ik me (bizar genoeg) eigenlijk al niet eens druk meer om maken. Wat ik vooral zorgwekkend vind, is om te zien hoe snel die comments escaleren. Het begint met een comment over het aanrecht en binnen 78 reacties staat daar ineens een tekst over verkrachting tussen.

En dat is naar mijn idee precies waarom de manosphere een gevaarlijke 'plek' is. Met een groep gelijkgestemden is er niemand die je opmerkingen in twijfel trekt of je een ander perspectief laat zien. Sterker nog: je wordt (on)bewust uitgedaagd om je nog extremer uit te spreken. En dat beperkt zich niet tot een paar vage types op een forum in een uithoek van het internet. Nee, deze Nederlandse mannen voelen zich onaantastbaar genoeg om hun gal met voor- en achternaam op Facebook te spugen. Niks geen schaamte.

Misschien is deze aandacht – het superieure gevoel dat ze iets triggeren – precies wat de manosphere wil. Maar hé, dat gun ik ze als ze daarmee óók een voice of reason horen tussen het gejoel van hun medehaters.