In 2018 leerden Ilse (29) en Thijs (28) elkaar via een gemeenschappelijke vriendin kennen op een feestje. Een avond dansen, heel veel dates én vier jaar later kreeg hij de kans om naar New York te verhuizen voor zijn werk en lieten ze samen hun leven in Amsterdam achter zich. Ilse vertelt ons er alles over.
Ilse verhuisde twee keer naar de andere kant van de wereld met haar vriend
"De middag voor het bewuste feestje in 2018 appte mijn beste vriendin: ‘Er komt vanavond een jongen en dat zou weleens wat voor jou kunnen zijn." Zij koppelde me aan Thijs, met wie ze goed bevriend was, en drie maanden later hadden we officieel verkering.
We studeerden allebei aan de Universiteit van Amsterdam, en na drie jaar klopte covid aan. We woonden praktisch samen in zijn huis in de Jordaan, studeerden tegelijkertijd af en droomden ervan om met onze diploma’s op zak op wereldreis te gaan. Helaas kon dat niet door de pandemie, dus maakten we er tweeënhalve maand Frankrijk, Ibiza en Italië van. Het was echt een droomvakantie.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Na die zomer in september 2021 begonnen we beiden met onze eerste ‘echte’ baan: ik bij een marketingagency, hij als ETF-trader bij een internationaal tradingbedrijf. Na een paar maanden vroeg zijn manager of iemand van het team voor minstens drie jaar naar New York wilde gaan. Thijs kwam op een random dinsdag thuis, vertelde het nieuws aan de keukentafel en ik riep meteen: ‘JA!’ Het grappige was dat wonen in NYC altijd al mijn droom was. Op m’n achttiende probeerde ik er stage te lopen, wat niet gelukt was. Dat dit nu op ons pad kwam, voelde echt alsof het universum het me alsnog gunde, maar dan op een andere manier. Toch achtten we de kans niet groot, gezien nog drie collega’s van Thijs – die al een stuk langer bij het bedrijf werkten – het zagen zitten."
Dream come true
"Uiteindelijk was Thijs de uitverkorene en heb ik m’n baan opgezegd. Ik wilde er immers altijd al wonen en zag dit als mijn ultieme kans – we hebben allebei geen moment getwijfeld. Ik grap weleens dat het hem niet eens zoveel uitmaakte waar we woonden en dat hij meer voor mij naar New York is gegaan dan ik voor hem. Omdat het zo mijn droom was, was ik heel gedreven en gemotiveerd om iets nieuws te vinden in New York. Ik stelde drie doelen: ik moest na drie maanden 1) een appartement, 2) een vriendengroep en 3) een baan hebben gevonden. Die periode was best pittig, maar we were in this together. We
kregen er ook heel veel energie van en het was supergaaf om alles zo zelf te ontdekken. We vonden een woning, maakten vrienden, ik dronk onwijs veel koffietjes met mensen die ik overal tegenkwam en solliciteerde me een ongeluk. De concurrentie in de Big Apple is moordend, maar via via kwam ik bij een restaurantketen terecht waarvoor ik freelance marketing ging doen. Daarnaast werd ik aangenomen bij een marketingbureau, maar die baas was zo intens dat ik daar na zes maanden mee stopte. Dat bleek een geluk bij een ongeluk: ik ging volledig freelancen, het balletje ging rollen en inmiddels heb ik mijn eigen marketingbureau IP Creative Agency met zeven vaste klanten.
Gelukkig heb ik het zelf nooit moeilijk gevonden om mijn eigen dromen na te jagen, ook al verhuisden we in eerste instantie voor Thijs’ baan. New York heeft me dromen en ambities gegeven die ik in Amsterdam niet had. In Nederland was ik altijd zoekende, ik wist gewoon niet goed wat ik wilde doen. NYC heeft me zoveel energie gegeven en heel erg geïnspireerd. Dat ik nu zo mijn eigen bedrijf ben gestart en voor zoveel leuke klanten werk, terwijl ik de wereld kan rondreizen en met de hond op stap kan, had ik nooit durven dromen. Door NYC ben ik zeker zakelijk opgebloeid en heb ik grotere dromen gekregen."
Obstacle run
"Het klinkt nu misschien alsof het allemaal easy ging, maar dat was in de praktijk natuurlijk niet zo. In totaal duurde het bijvoorbeeld acht maanden voor we ons visum kregen. Dat was een verschrikkelijke tijd vol onzekerheid, waarin we vaak de vraag kregen 'wanneer we nou gingen'. Daarnaast komt er heel veel papierwerk en iedere keer wel weer een nieuw drama om de hoek kijken als je naar een ander continent verhuist. Uiteindelijk stapten we op 28 december 2022 in het vliegtuig – ik heb toen tranen met tuiten gehuild. Onze familie en vrienden zwaaiden ons uit en toen besefte ik ineens: dit kan weleens 'voor altijd' zijn.
Iedereen was verdrietig en blij tegelijk. And I must confess, ik ben niet zo’n held in zulk soort nieuws vertellen. Bij mijn ouders kwam ik bijvoorbeeld heel kort op visite, samen met een vriendin. Ik had maar een uur de tijd en vertelde ze tussen neus en lippen door dat Thijs was gevraagd voor de baan in New York. Het viel volledig stil: ik dropte een bom en moest er weer vandoor. Achteraf was dit niet de meest tactische aanpak, haha. Bij vriendinnen ging het net zo. Ze dachten echt: huh, waar komt dit vandaan? Ik heb volgens mij nooit aan iemand gevraagd of we wel moesten gaan; ik had nul twijfel en dit was echt onze keuze. Het deed me veel pijn om afscheid te nemen, maar ik wist ook dat alle relaties die we met iedereen hadden sterk genoeg waren om stand te houden. Ook vond ik het niet moeilijk om nieuwe vrienden te maken. Ik ben zo dankbaar voor alle leuke mensen die ik heb ontmoet. Als je ervoor openstaat, vind je overal ter wereld je mensen."
Nieuw hoofdstuk
"Alsof één keer emigreren niet genoeg avontuur was, zijn we na twee volle jaren in NYC verhuisd naar weer de andere kant van de wereld: Hongkong – wederom voor Thijs' werk. We hadden net ons appartement perfect ingericht en een hondje genomen, dus het nieuws kwam als een klap. Weer afscheid nemen was zwaar; je rouwt toch elke keer om het leven dat je achterlaat.
Wonen in Azië stond niet per se op m’n bucketlist en mijn bedrijf in NYC ging juist als een speer. We maakten een pros-en-cons-lijstje, maar dat werkte niet echt. Uiteindelijk deden we kop (NYC) of munt (HK); het werd NYC. We keken elkaar aan, waren teleurgesteld en moesten lachen. Dat was het antwoord: we waren nog niet klaar met het avontuur. Dus pakten we toch alles in voor Hongkong. Waar ik me in New York snel thuis voelde, heb ik in Hongkong mijn plek nooit voor honderd procent gevonden. Hier heb ik meerdere keren gedacht: waar zijn we aan begonnen? Gelukkig wilden veel van mijn klanten met me blijven werken en kon ik remote doorgaan met mijn bedrijf. Ook hebben we vanuit Hongkong meer dan tien reizen gemaakt door Azië. Een detour voor m’n carrière, maar we worden wel wereldwijzer. Toch mis ik mijn fysieke werk in NYC; ik hou van mensen om me heen en alleen maar remote werken is niets voor mij. En omdat we wisten dat Hong Kong tijdelijk was, een tot anderhalf jaar, hebben we er ook minder in geïnvesteerd om het écht ‘thuis’ te maken, ondanks de lieve vrienden die we er maakten. Binnenkort verhuizen we terug naar NYC en ik kan niet wachten. We hopen over een jaar een appartement in NYC te kopen en voor langere tijd te blijven. We reizen gelukkig regelmatig heen en weer naar Amsterdam; het eerste jaar waren we vijf keer in Nederland. Sinds we in HK hebben gewoond denken we daar nog makkelijker over, die zeven à acht uur vliegen is zo voorbij. De wereld is kleiner dan je denkt."
Samen sterker
"Als ik iets heb geleerd van de afgelopen jaren, is het dat alles mogelijk is als je je mind ertoe zet. Verhuizen naar de andere kant van de wereld is niet makkelijk, maar met goed onderzoek en de juiste instelling lukt het. Daarnaast weet ik na Hongkong zeker dat we als team onverwoestbaar zijn. Thijs inspireert me tot op de dag om te groeien en hij is mijn grootste steun, mede doordat hij honderd keer beter is in het regelen van zulke grote verhuizingen, en ik vooral help met de goede vibes erin houden. Maar vergis je niet, het was soms echt zwaar. In Hongkong voelde het een beetje als de film Freaky Friday: alsof we van leven ruilden. In NYC was ik de sociale vlinder met events, in HK was Thijs dat en zat ik meer thuis. Die nieuwe dynamiek was wennen. Ook praktisch was het pittig: ik werkte op Amerikaanse tijden (meetings tot éé uur ‘s nachts) en hij stond om zes uur op. Dat is niet altijd gezellig. Maar door veel te blijven praten en qualitytime in te plannen, verlies je elkaar niet uit het oog.
Mijn belangrijkste tip voor anderen: verhuis niet alleen voor de liefde. Verhuis omdat je het zelf ook wil en omdat je gelooft dat er voor jou ook iets te halen valt in deze nieuwe wereld. Liefde is geweldig en compromissen horen erbij, maar bij zulke grote levensbeslissingen moet je jezelf niet wegcijferen. Doe het alleen als je er zelf ook voor de volle honderd procent achter staat."
Deze real life story komt uit ons Commitment Issue, dat vol staat met all things commitment – van een yogachallenge tot routine-tips –, én natuurlijk de beste fashion- en beautytrends en een groot interview met Molly-Mae Hague. Hieronder klik je 'm zo naar huis.
PS: een abonnement op Cosmo is ook zo geregeld; leuk om te geven of natuurlijk voor jezelf! Best of all is dat je zelf je cadeau kan kiezen, zodat je er nog meer plezier van hebt.
