Ja, je lacht je rot om hoe TikTok en Reels de laatste weken overspoeld worden met oudere, lokale politici die relatable proberen te zijn voor een jongere doelgroep. Maar faka: waar ik er in het begin nog wel de humor van inzag, voel ik me als Gen Z’er inmiddels vooral niet serieus genomen door deze campagnes voor de gemeenteraadsverkiezingen. Waarom dit de verkeerde kant opgaat en het gewoon ronduit cringe is? Ik leg het je uit.

Politici proberen stemmen te winnen op TikTok

Wat je nu overal ziet, is dat politici TikTok gebruiken alsof het een soort verkleedkist is: ze springen op trends, gebruiken straattaal en proberen met humor en zelfspot "one of us" te zijn. Van POV-video’s en virale sounds tot day in my life-content en snelle explainers over beleid – alles draait om zichtbaar en relatable zijn. Op zich logisch, want jongeren zitten daar. Maar toch voelt het vaak zó geforceerd.

Onze toekomst is geen meme

Voordat je mijn mening meteen wegzet als te woke of als die van een partypooper: hear me out. Politiek is niet bedoeld om onserieus te zijn. Ja, we zijn chronisch online, maar dat betekent niet dat jongeren alleen bereikt kunnen worden met viral trends en straattaal. Sterker nog: we willen duidelijke communicatie, eerlijke antwoorden en politici die laten zien dat hun woorden overeenkomen met hun daden. Juist doordat zoveel politici dezelfde TikTok-formats kopiëren zonder echt te begrijpen waar die vandaan komen, slaan ze de plank mis. Het wordt entertainment in plaats van inhoud.

Met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur is het juist belangrijk om te beseffen waar je stem over gaat: je directe leefomgeving. Denk aan huurprijzen, veiligheid in je wijk en hoeveel groen er overblijft in je buurt. Dat is geen content – dat is je dagelijks leven.

De dubbele betekenis voor iemand van kleur

En girl, I know they’re desperate: in 2022 stemde slechts 36 procent van de jongeren onder de 25 jaar. Dat is weinig, dus ja, logisch dat politici manieren zoeken om jongeren te bereiken. Maar laten we even eerlijk zijn: wat zegt het als politici stemmen proberen te winnen met straattaal die voortkomt uit gemeenschappen waar juist vaak minder naar geluisterd wordt?

Diezelfde taal en cultuur worden ingezet als marketingtool, terwijl die waardering zelden terug te zien is in beleid of partijprogramma’s. Misschien ben ik me hier extra bewust van door mijn Turkse achtergrond, maar voor mij voelt het al snel als betuttelend. Alsof een paar woorden straattaal genoeg zijn om jongeren – en vooral jongeren van kleur – het gevoel te geven dat ze serieus worden genomen.

Hoe het wél kan, in my humble opinion

Dus bij deze een kleine tip aan lokale politici. Niet om viral te gaan, maar om jongeren écht te bereiken: praat met ons zoals je met iedere andere kiezer zou praten. Duidelijk, eerlijk en zonder geforceerde straattaal.

Jongeren zitten niet te wachten op politici die doen alsof ze in een TikTok-commentsection leven. We willen weten wat jullie plannen zijn voor betaalbare woningen, klimaatbeleid, studeren en werken in een tijd waarin alles duurder wordt. Dat zijn de dingen die onze toekomst bepalen.

En misschien nog belangrijker: betrek jongeren ook echt. Niet alleen als doelgroep in een campagnevideo, maar als gesprekspartner. Ga in gesprek op scholen, bij jongerenorganisaties en op plekken waar jongeren al zijn. Laat zien dat onze stem ook telt buiten verkiezingstijd.

Want geloof me: jongeren zijn niet apathisch. We haken af wanneer het voelt alsof er óver ons wordt gepraat in plaats van mét ons. Dus nog één keer, in ‘onze taal’: we zijn misschien niet barkie, maar onze toekomst is geen fatoe.