Na een trage eerste maand van het jaar hadden we massaal nog niet het gevoel dat 2026 écht was begonnen. Maar wat blijkt? Januari was gewoon de warming-up. Het lot (of de energy van de horse?!) moest ons blijkbaar eerst samenbrengen om weer locked-in en gedisciplineerd het jaar in te gaan. Want twee van de grootste wereldreligies starten vrijwel tegelijkertijd met hun vastentijd: ramadan en lent. En dat zorgt voor veel hartverwarmende verbinding, zowel IRL als online.
Lent, ramadan en Chinese New Year: het valt allemaal samen dit jaar
Vorige week voelde voor mij als één grote feestweek. Na een valentijnsweekend vol liefde zette ik dinsdag mijn intenties in de spirit van The Year of the Horse tijdens Lunar New Year. Woensdag was ik dankzij mijn katholieke én mede-moslim girlies al helemaal klaar voor de vastentijd, en donderdag mocht voor mij de ramadan écht beginnen — gevolgd door een weekend vol quality time met vrienden en familie. Sommige gemeenschappen, waaronder Turken (aka me, hihi), volgen namelijk een ander religieus orgaan om te bepalen wanneer de ramadan start.
De tekst gaat verder onder de video.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Maar dit is nog lang niet alles: februari staat natuurlijk volledig in het teken van Black History Month en ook het Braziliaanse carnaval was vorige week volop aanwezig op mijn socials. Waarschijnlijk mis ik zelfs nog een paar events — mijn excuses daarvoor. Ik had gewoon niet verwacht dat 2026 meteen al zó innemend zou zijn.
Deze verbinding is alles wat we nodig hadden
Ik ben eigenlijk vooral positief verrast door de verbinding die ik om me heen zie. Juist in een tijd waarin we geopolitiek gezien steeds meer worden getest om lokaler en individualistischer te denken (en lifestyletrends als going analogue en rebranding yourself zelfs hintten op meer introspectie in 2026), bieden we juist weerstand — op een manier die zelfs religieuze grenzen overstijgt.
Zo zie ik overal kleine acts of kindness: of het nou de buurman is die me een fijne ramadan wenst, of mijn niet-islamitische huisgenoot die uit solidariteit en oprechte interesse met me meevast. Zelfs cafés openen steeds vaker hun deuren tot laat in de avond voor vastende klanten, waardoor ik na zonsondergang nog mijn matcha buiten de deur kan scoren als ultieme sweet treat. En misschien klinkt dat als het bare minimum, maar voor mij voelt het als een fijne en nodige ontwikkeling — eentje die blijkbaar de tijd nodig had om te groeien.
Want cultuur is aan het shapeshiften op een manier die toegankelijker voelt: we zijn nieuwsgieriger, maar wel echt minder appropriative. Daardoor voelen velen van ons zich ook comfortabeler om onze herkomst te delen. Dat voelt voor mij als échte hoop voor onze samenleving. Sommige girlies op TikTok noemen het dan ook terecht een wholesome reset. Of, nog grappiger, mijn lievelingsquote op dit moment: divided by race, united by rice.
