Ergens tussen de kaasplank en de tweede fles wijn die we openden, drong het tot me door: over niet al te lange tijd zou ik - Monique van Loon - misschien wel de enige in deze vriendengroep zijn zónder kinderen. Nu we allemaal de dertig waren gepasseerd, studentenkamers hadden ingeruild voor stijlvol ingerichte appartementen en goedkoop kroegbier voor natuurwijn, waren ook onze plannen meegegroeid. De ene BF met meer carrièredrift of reislust dan de ander, al leek één toekomstdroom unaniem: de hoop op kinderen krijgen. Althans... voor iedereen aan tafel, behalve voor mij.
Nee, nee, nee: ik wil geen kinderen
Die kinderwens heb ik namelijk niet. Nooit gehad. Dat heeft niets te maken met dat ik single ben, queer ben, mijn lichaam na een levensreddende operatie niet meer in staat is om zelf te baren of dat ik kinderen niet leuk zou vinden. Integendeel. Mijn top vijf beweegredenen?
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
- Mijn vrijheid
- De staat van de wereld
- Klimaatverandering
- Geld
- Snot
En dan vergeet ik eigenlijk nog ‘nachtrust’. Ik ben dol op die kleine snotneuzen (oké, het liefst sans snot), zolang ze maar niet van mij zijn. Ik ga naar babyshowers, shine op kraambezoeken en ook voor Disney-marathons, cupcakes bakken en potjes Beverbende ben ik te porren. Als ik na een paar uur maar weer naar huis mag. Mijn eigen huis, een baken van rust, zonder legoblokjes om over te struikelen of een babyslot op de snack-la. Waar de afstandsbediening van mij is, K3 never nooit in m’n Discover Weekly-lijst opduikt en waar ik niet bang hoef te zijn dat mijn iPhone wordt gekaapt – of m’n creditcard geplunderd voor Minecraft-munten.
Zo zien de kinderen van Michael Jackson er nu uit >
Messy Hot Aunt
Toch komt er binnenkort een bébé in m’n leven: mijn zus is zwanger. Nu ik op het punt sta om tante te worden, ben ik van plan om de rol van Messy Hot Aunt he-le-maal te omarmen. De TikTok-video van Cat Ward, die deze term bedacht, is inmiddels ruim een halfmiljoen keer bekeken. De kinderloze tante die ze beschrijft heeft absoluut niets tegen kids. Ze wil ze gewoon zelf niet. Can relate! De MHA rockt hippe half-designer-half-Zara outfits zonder Olvarit- en spuugvlekken, gunt zichzelf luxe croissants en af en toe een sigaret en is present op elk kinderpartijtje – al dan niet met een kleine kater, maar altijd boordevol spannende anekdotes. Huisje, boompje... feestje. Sneu? Echt niet! Ze heeft ambitie, alleen niet om zich te settelen. Nu niet, en misschien wel nooit niet – en daar is ze helemaal oké mee. Ze verdient haar eigen geld, heeft genoeg vrije tijd en haar wereld draait om leven, niet om het creëren van leven.
Anouk heeft zes kinderen - zo zien ze er inmiddels uit >
De Messy Hot Aunt vertegenwoordigt een onzichtbare, maar toch aanzienlijke groep die we niet veel in de media zien. In Nederland blijft ongeveer één op de vijf vrouwen kinderloos. Om allerlei verschillende redenen, waarvan helaas ook veel verdrietige. Maar what about degenen die zich vrijwillig niet voortplanten? Daar rust nog een taboe op. Tuurlijk, er is door de jaren heen wel over hen geschreven. Van Savvy Auntie van Melanie Notkins (deze Canadese schrijver gebruikt de term 'PANK': Professional Aunt, No Kids) en Gelukkig zonder kinderen (van zelfbenoemd 'betrokken tante' Lisette Schuitemaker) tot Echte vrouwen krijgen een kind van Liesbeth Smith. Al gaat dat laatste boek ook veel over ongewenst kinderlozen en dus niet over de categorie waartoe ik behoor.
Maatschappelijke verwachting
Als je de kriebels krijgt van zwanger worden - laat staan opvoeden - word je in Nederland nog vaak niet als slimme, maar als treurige tante gezien. De maatschappelijke verwachting om te baren is nog altijd hoog. Boomers die op verjaardagsfeestjes hengelen naar 'wanneer de kleintjes komen'... Da's niet alleen extreem pijnlijk voor mensen bij wie het niet lukt, maar ook bloedirritant voor de vrijwillig kinderlozen onder de visite. "Nee, tante Sam, ik wil die verantwoordelijkheid niet. Ik wil wél graag nog een kaasstengel, alsjeblieft." Laatst vroeg iemand me of ik niet bang ben om later spijt te krijgen. Spijt?! Ik vertelde maar niet hoe vaak bevriende ouders mij stiekem toefluisteren dat ze af en toe wilden dat ze er nóóit aan waren begonnen. "Mijn tijd is nooit meer alleen van mij, en dat is f*cking beangstigend", zei een vriendin laatst. Spijt krijgen nadat je ze wél hebt gekregen lijkt me trouwens voor alle partijen een stuk schadelijker.
Het hele artikel van Monique lees je in The New Beginnings Issue van Cosmopolitan, die je zonder verzendkosten kunt bestellen. Hierin lees je onder meer ook een openhartig interview over mental health, met niemand minder dan covergirl Vera Camilla. Een abonnement op Cosmo is ook zo geregeld; leuk om te geven of natuurlijk voor jezelf! Best of all is dat je zelf je cadeau kan kiezen, zodat je er nog meer plezier van hebt.
