"Ik kwam per ongeluk in de pornowereld terecht. Ik was 18, studeerde net design aan de London College of Fashion, en ik wilde per se geen lening. Dus ik besloot te gaan strippen als bijbaan.

Ik verdiende goed met het strippen, en ik ging al snel ook topless fotoshoots doen. Ik stond in de 'volwassen blaadjes' en werd op een dag, tijdens het strippen, gevraagd of ik eens een pornoshoot wilde doen. De shoot was in Boedapest, niemand sprak Engels, en het was girl on girl – dat had ik nog nooit gedaan. Ik had wel eens met wat solo dingen geëxperimenteerd, maar nog nooit met een ander, en het voelde raar. Want, realiseerde ik me toen, het is geen seks – het is een performance.

Deze lezeres werd ontmaagd door een pornoster, en het was haar beste seks ooit >

In eerste instantie zag ik het niet als een echte baan – het was altijd een bijbaantje waarmee ik een beetje extra geld verdiende. Maar hoe meer werk ik kreeg, hoe belangrijker het werd, en uiteindelijk besloot ik te stoppen met studeren en fulltime pornoactrice te worden. Het zat niet echt in m'n levensplan –ik wilde altijd een rockster ofzo worden–, maar ik verdiende geld, ik reisde, en het was spannend.

Als ik mensen vertelde over mijn werk, kreeg ik gemixte reacties. Er waren mensen die heel geïnteresseerd waren, want mensen zijn altijd geïnteresseerd in porno. En er waren mensen die zeiden dat ze zich zorgen om me maakten; dat ze meer van me verwacht hadden. Dat maakte me altijd boos: 'Waarom? Wat had je wel verwacht?'

Hadden ze verwacht dat ik de universiteit af zou maken en voor een schijntje in een bar zou werken? Is dat wat ik zou moeten willen? Ik denk dat het veel meer empowering was dat ik mijn eigen baas was, dat ik meer verdiende dan al mijn leeftijdsgenoten, en dat ik ongelooflijk hard werkte. Ik was aan het reizen, ik had het naar mijn zijn, ik kon mijn eigen agenda plannen. Als ik iets niet wilde doen, hoefde ik het niet te doen. Dat doe ik veel liever dan elke ochtend om zeven uur opstaan om acht uur lang achter een kassa te zitten voor 40 pond.

Erotisch verhaal: een geil souvenir >

Er heerst een idee dat vrouwen die aan porno doen zichzelf niet respecteren, maar ik ben het daar niet mee eens. Uiteindelijk ben ik mijn lichaam aan het verkopen, ja. Ik doe het meest kwetsbare dat mogelijk is (seks hebben) en ik doe het in het zicht van de hele wereld. Dus heb ik het altijd op mijn eigen manier gedaan; ik ben altijd heel koppig en in control geweest – als ik mijn zin niet kreeg van een regisseur, kapte ik ermee. Dat was empowering.

Ironisch genoeg kwam het enige seksisme dat ik op de set heb meegemaakt van een vrouw. Zij claimt dat ze een 'feministische pornoregisseur' is, maar de enige breakdown die ik ooit tijdens werk gehad heb, was toen ik bij haar op de set stond. Ze zorgde dat ik me lelijk voelde en liet me denken dat mijn scènes niet goed genoeg waren. Ik begrijp niet hoe zij zich een feministische pornoregisseur kan noemen, terwijl ze duidelijk problemen heeft met vrouwen in de porno.

Mannen zijn soms ook lastig. Er waren veel mannen die me wilden daten als een soort trofee, en me vervolgens wilden 'redden'. Dat was frustrerend. Ik heb nu een vriendje dat me heel goed steunt, maar de jongen die ik daarvoor datete, vroeg me elke vijf minuten wanneer ik stopte met porno. Ik wilde terugzeggen: 'Waarschijnlijk nooit, als je me dit blijft vragen'.

Ik heb altijd gezegd dat ik nooit voor een man zou stoppen met porno, en hoewel ik zelf niet meer shoot (het is een vermoeiend leven en ik wilde even een pauze – bovendien word ik niet echt enthousiast van mijn transitie tot 'MILF'), blijf ik daarbij. Hoeveel mannen zouden hun carrière opgeven voor een vrouw?

6 podcasts die je meer leren over feminisme, bewustzijn en self love >

Porno maken is een van de meest feministische carrières die een vrouw kan kiezen, vind ik. Het is niet alleen een van de enige industrieën in de wereld waarin vrouwen meer worden betaald dan mannen, het is ook een industrie waarin vrouwen hun vrouwelijkheid gebruiken om geld te verdienen en nog steeds de baas zijn.

Door mijn carrière in de porno kan ik doen wat ik wil, wanneer ik het wil. Ik kan op vakantie gaan wanneer ik wil, ik kan mijn eigen rekeningen betalen, ik heb twee huizen in Londen. Feminisme zou moeten gaan om vrouwen die op eigen benen staan, voor zichzelf zorgen en blij zijn met wat ze doen, toch? Is dat niet waar we voor hebben gevochten? Het is verdrietig als mensen het niet zo kunnen zien.

Er is nog een reden dat ik mezelf feminist én pornoster noem: ik maak gebruik van mijn keuzevrijheid. Dat doet iedereen in deze industrie. Of ze die keuze nou maken omdat ze geen geld hebben en dit een makkelijke manier is om wat te verdienen, of omdat ze zin hebben in seks, iedereen die ik in deze industrie heb ontmoet had zelf de keuze gemaakt om daar te zijn. Ja, binnen elke industrie zijn er werknemers die uitgebuit of slecht behandeld worden en porno is niet anders. Dat moet veranderen, los van de carrière. Maar het gaat niet om de grote getallen waar mensen vaak aan denken.

Dít is de plek waar de meeste mensen voor het eerst seks hebben - en nee, het is niet in bed >

Er is geen reden waarom mijn porno-carrière minder respect zou krijgen dan banen van andere vrouwen. Ik was me altijd heel bewust van mijn principes – van mijn merk, van mijn volgers, van mijn uiterlijk en van de mensen die ik als baas wilde. Ik deed onderzoek naar elk bedrijf waar ik voor zou gaan filmen, zei vaak nee en heb mijn carrière helemaal opgebouwd.

Voor mij belichaamt mijn carrière in de porno alles wat ik geweldig vind aan vrouw zijn. Het is macht. Het is voor iedereen anders, maar het heeft mij geleerd dat een vrouw zijn je machtig maakt, en dat niemands mening daar iets aan kan doen."