Cosmo's Digital Content Manager Laura Gommans (32) deelt elke twee weken haar hersenspinsels op Cosmopolitan.
Op vrijdag is het Oud & Nieuw. Doorgaans één van mijn favo avonden van het jaar. Fladderend door Amsterdam – duizendklappers- en rotjesontwijkend – van het ene naar het andere feestje. Dinertje bij mijn kalmere vrienden, voetjes van de vloer bij mijn party-vrienden. Om vervolgens met de hele bende te eindigen in het huis van een volstrekte vreemde, waar je vriendelijk bedankt voor één of andere scheikundig-klinkende partydrug. De volgende middag: matras in de woonkamer, samen uitbrakken terwijl de dranklucht uit onze poriën walmt. McDonald's als pleisters op onze wonden, vol hoop voor de komende twaalf maanden.
Happy 2020!
De nacht dat we de start van 2020 vierden dansten we met een stuk of 40 vrienden en vreemden op de plakkerige laminaatvloer in de woonkamer van m'n vriendin. 'Meer van dit,' dacht ik bij mezelf, nadat ik door de nasleep van mijn burn-out een beetje een saai jaar had gehad. Met glinsterende oogjes keek ik naar het vuurwerk dat boven de gracht de stad oplichtte. De juichende snoetjes van mijn mooie vriendinnen. Ik ben hot, single, en ik heb de leukste mensen om me heen verzameld. 'Dit wordt mijn jaar, bitches!' Vol goede hoop liep ik zwaaiend die spreekwoordelijke Mini Playback Show-tunnel in, en... 2020 happened.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Het werd niet mijn jaar
Het werd niet mijn jaar, maar naar omstandigheden mag ik niet klagen. Mijn naasten en ik zijn gezond. Mijn werk gaat door en ik hoef me nooit zorgen te maken over mijn huur. Sinds we op 2020 proostten is er in mijn leven én dat van mijn vrienden enorm veel veranderd. Van mijn hechte vriendengroep zijn er twee meiden naar het buitenland verhuisd om hun dromen achterna te gaan, en eentje is moeder geworden. Veranderingen die we destijds, dronken lallend op ABBA, niet hadden kunnen voorspellen. Maar wel veranderingen die het leven een stukje mooier hebben gemaakt, al was het niet de timeline die we verwachtten.
We houden hoop
Deze Oudjaarsavond voor mij geen gefladder, geen huisfeestjes van vreemden. We vieren het met een dinertje met vier van mijn lieve vrienden. Eén baby, twee honden – die er zonder de lockdown misschien niet waren geweest. Zonder zorgen juichen voor wat er in 2022 komen gaat, zit er dit jaar niet in. We've been hurt before. Ondanks dat 2022 kans biedt op meer lockdowns, meer ellende en wellicht een alien-invasie of zo, loont het om optimistisch te blijven. Om zin te hebben in wat er komen gaat. Ik ben nog steeds hot, nog steeds single, en ik heb nog steeds de leukste mensen om me heen. Als Bohemian Rhapsody om middernacht uit de speakers galmt, zal ik het toch zachtjes tegen mezelf fluisteren: 'Dit wordt mijn jaar, bitches.'
