Charissa Leatemia. Dat zijn de namen die ik kreeg bij mijn geboorte. De eerste naam omdat mijn moeder deze in een boekje vond en gelijk verkocht was. De laatste naam omdat dit de achternaam van mijn vader is. Vanzelfsprekend, toch!? Well... Voor velen misschien wel. Ik vind het echt maar een gek gebruik dat bij een relatie of huwelijk tussen hetero's, het mannelijke geslacht de eer opstrijkt wat betreft de achternaam van het nageslacht.
Babynamen voor 2022: dit zijn de trends voor dit jaar >
Trouwen en geregistreerd partnerschap
Dat wij vrouwen het kind circa negen maanden dragen en er vervolgens met veel geweld uit moeten pushen, lijkt in veel relaties niet voor een discussie te zorgen. Eeuwenlang is het een gebruik dat het kind van heterostellen de naam van de vader krijgt. Toen ik een tijd terug met een zwangere collega slash vriendin het over de naam van de baby had, vroeg een andere collega tussendoor wat de achternaam van haar vriend is. Zij ging er namelijk automatisch vanuit dat ze zouden kiezen voor zijn achternaam. Dat schoot bij mij nogal in het verkeerde keelgat. Dat ik mijn toekomstige baby's de naam Leatemia wil geven, daar zou ik volgens haar wel op terugkomen. Are you kidding me?!
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Wanneer heterostellen niet getrouwd zijn en ook geen handtekening hebben gezet voor geregistreerd partnerschap, krijgt het kind volgens de wet automatisch de achternaam van de moeder. Is er wel sprake van een huwelijk of geregistreerd partnerschap, dan krijgt het kind de achternaam van de vader. Wil je dit niet? Dan moet je dat volgens de Rijksoverheid voor of tijdens de geboorteaangifte, samen laten vastleggen bij de burgerlijke stand. Het aantal huwelijken daalt de afgelopen jaren aanzienlijk. Volgens het CBS liepen er in 2020 50.233 naar het altaar (of alleen het gemeentehuis). In 1970 waren dit er nog 123.631. Het aantal partnerschapsregistraties stond in 2020 op 24.136.
Dit is hoe vaak jouw achternaam op de wereld voorkomt >
Achternaam kind
Ondanks dat er veel minder mensen trouwen, en het kind dus automatisch de naam van de moeder zou krijgen, hoor ik dit maar bar weinig om me heen. Let's be clear: iedereen moet doen waar-ie zich goed bij voelt, maar zelf doe ik niet in deze jarenlange traditie mee. Is het de feminist in mij? Maybe. Snap ik dat mijn toekomstige partner hier misschien moeite mee heeft? Zeker. Zo las ik onlangs het artikel van Wouter van Noort op het NRC. Zonder twijfel besloten hij en zijn vriendin dat hun kind niet zijn achternaam zou krijgen. Later ging er toch iets bij hem knagen. "De keuze om mijn naam op te geven, maakt meer los dan ik van tevoren had gedacht", schrijft hij. En dat kan ik me ergens goed voorstellen.
We zijn het namelijk gewend. En bij gewenning is verandering iets engs. Als ik om mij heen kijk, hebben de kindjes van mijn vriendinnen ook bijna allemaal de naam van hun vader. Om nog maar te zwijgen over de generaties boven Millennials. Het is iets wat 'gewoon' is en de 'standaard' lijkt. Een gulden middenweg is er helaas niet. Waar ruim 1500 kilometer verderop, in Spanje, kinderen zowel de naam van vader en moeder krijgen, is dat in Nederland nog altijd niet mogelijk. Dat daar wel behoefte aan is, bewees een publiekspeiling van het ministerie van Justitie en Veiligheid uit 2020. Ruim 32 procent gaf aan dat ze de mogelijkheid willen hebben om de achternaam van beide ouders mee te geven.
De reden dat Memphis Depay alleen zijn voornaam op zijn voetbalshirt heeft staan >
Dubbele achternaam kind
In tegenstelling tot veel noodkreten van de Nederlandse bevolking (lees: de deregulering van de woningmarkt), lijkt de overheid aan dit verzoek wél gehoor te geven. Sander Dekker, demissionair Minister voor Rechtsbescherming, heeft in februari 2021 een wetsvoorstel ingediend waardoor het mogelijk wordt om je kind(eren) een dubbele achternaam te geven. Als dit wetsvoorstel er doorheen komt, betekent dit het volgende: "De dubbele geslachtsnaam kan uit maximaal twee namen bestaan en zal geschreven worden zonder koppelteken, dus bijvoorbeeld Jansen De Boer", luidt de uitleg op de website van de Rijksoverheid.
"Voor geadopteerde kinderen wordt het mogelijk om een combinatie te kiezen van hun geslachtsnaam bij geboorte en de namen van hun adoptieouders. Wel geldt ook hier een maximum van twee namen in totaal." Het is nu vooral afwachten of dat het wetsvoorstel geaccepteerd wordt en wanneer deze vervolgens ingaat. Tot die tijd wil ik nog steeds graag dat mijn kinderen in ieder geval mijn achternaam dragen. Of ik nou een ring om mijn vinger draag of niet. Dat mijn toekomstige partner daar misschien moeite mee heeft, so be it. Tot er er een wetsvoorstel komt waarbij beiden achternamen mogelijk zijn, draai ik graag een jarenlange traditie terug door mijn future babies de naam Leatemia te geven.
