Eigenlijk spreek ik drie talen vloeiend, Nederlands, Engels en Internetlingo. Maxxing is de nieuwste toevoeging in meme-taal en lijkt inmiddels een wijd geaccepteerd achtervoegsel, eigen Wikipedia-pagina included. Maar what the hell proberen we hier eigenlijk mee te zeggen?
Waar komt maxxing vandaan?
Op dit punt denk ik dat zelfs mijn oma weleens van looksmaxxing, de populairste -maxxing vorm, heeft gehoord. Wat zij waarschijnlijk niet weet, is dat de term komt uit de duistere krochten van het internet, incel-forums en de manosphere, waar uiterlijk en romantisch succes een keiharde rekensom zijn.
Daar ontstond looksmaxxing als het idee dat je je uiterlijk zo strategisch mogelijk moet optimaliseren om aantrekkelijker en daarmee “waardevoller” te worden. Afgelopen jaar groeide de term in bekendheid op TikTok, onder meer door influencer Clavicular, die het hele concept een nieuwe viral boost gaf.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Gelukkig zijn de meeste acties van Clavicular zo absurd dat looksmaxxing inmiddels voor een groot deel van het internet meer meme dan levensfilosofie is geworden. Alleen op een feestje staan? Dan ben je volgens Clav “all by yourself-maxxing”.
Maxxingmaxxing: booksmaxxing, fibermaxxing en frictionmaxxing
En dus wordt -maxxing nu achter letterlijk alles geplakt. Lezen wordt booksmaxxing. Vezels eten wordt fibermaxxing. En ironisch genoeg heet zelfs het tegengaan van brainrot door meer frictie in je leven in te bouwen nu frictionmaxxing.
Als kind van het internet vind ik internethumor en meme-taal meestal vooral heel grappig. Ik hou van domme nichegrappen, en er is weinig leuker dan iemand tegenkomen die net zo chronisch online is als jij. Dan heb je in één klap een hele collectie online inside jokes waar je offline weer op kunt voortborduren.
Maar ergens maakt het me nu ook een beetje ongemakkelijk. Niet eens alleen vanwege de dubieuze oorsprong van looksmaxxing, maar ook omdat het past in een cultuur waarin werkelijk alles een upgrade moet zijn. Zelfs de meest menselijke dingen moeten nu efficiënter, beter en meer gemaxxt, waardoor we allemaal langzamerhand beginnen te klinken als Patrick Bateman in American Psycho.
De keerzijde van alles willen maxxen
Dat is misschien wat me het meest zorgen baart aan deze hele trend. Als alles een manier wordt om te levelen, te upgraden en te maximaliseren, voelt het leven op een gegeven moment bijna als een videogame. En nu AI ook nog eens letterlijk overal is vind ik dat eigenlijk, helemaal geen fijn idee.
Je weet nota bene wat ze zeggen: alles waar te voor staat is niet goed, behalve tevreden. En als je tevreden bent, valt er natuurlijk in principe helemaal niks meer te maxxen.
