Julia Heetman (28) is met stip onze favo chatter queen. En vanaf nu klinkt ze niet alleen door je oortjes met Je favoriete podcast en in je TikTok-algoritme, maar zet ze speciaal voor Cosmo ook haar gedachten tijdens haar rondje met Otje op papier.
Julia Heetman: 'Ik zat een tijd lang niet zo goed in m'n vel'
Vandaag is zo’n heerlijke dag. Ik begin met een lesje Rocycle, drink daarna een lekkere koffie met m’n vriend en nu wandel ik met Ot ons vaste rondje door het park. Ze speelt vrolijk met de andere honden, terwijl iets verderop een man z’n hond blijft roepen die maar niet komt.
Ik raak in gesprek met een vrouw, en vanuit m’n ooghoek zie ik ineens die man op zijn hond afstormen. Hij grijpt ’m bij z’n nekvel, smijt ’m op de grond en geeft ’m een klap. De hond gilt het uit. Mijn hondenhart breekt ter plekke. Ik besluit de man aan te spreken op zijn gedrag. Hij reageert nergens op, staat op en belt verder. Ik hoor hem zeggen: “Mensen begrijpen dit niet.” Waarop ik denk: NATUURLIJK SNAP IK DIT NIET.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
De rest van de middag kan ik alleen maar aan die hond denken. Of dit eenmalig was of dat het vaker gebeurt. En vanzelf denk ik ook aan mijn eigen Ot — mijn kleine, lieve, harige wezentje waar ik zóveel van hou. Toen zij bij mij kwam, nam ik me voor haar het beste leven ooit te geven. En volgens mij lukt dat behoorlijk goed. Maar zij geeft mij óók het beste leven. Ze zorgt dat ik naar buiten ga, dat ik beweeg, en vooral: ze maakt me ontzettend blij. Het klinkt misschien dramatisch, maar ik zat een tijd lang niet zo goed in m’n vel. Op momenten dat ik het liefst op de bank bleef liggen, moest ik eruit omdat Ot moest wandelen. En zodra ik haar zag rennen en genieten, voelde alles een stuk lichter.
Als je me een paar jaar geleden had verteld dat ik een huis, een hond en de liefde van m’n leven zou vinden, had ik je voor gek verklaard. Soms doe ik dat nog steeds een beetje – niet omdat het niet echt is, maar omdat het dan bijna onwerkelijk voelt. Je moet het namelijk zelf kunnen voelen; liefde voor jezelf is zo belangrijk. Ik ben nogal streng voor mezelf, en dat maakt het niet altijd makkelijk om de beste versie van mezelf te worden. En eerlijk gezegd heb ik daar soms ook gewoon geen zin in. Maar het allerbelangrijkste is dat ik mensen (en dieren) om me heen heb die me de ruimte geven om dat allemaal uit te zoeken. Het voelt zo goed om te weten dat ik geen glow-up doormaakte omdat ik gedumpt werd, maar gewoon omdat ik samen ben met iemand die mij volledig op m’n gemak stelt en mij onvoorwaardelijke liefde geeft. Dankjewel, Jel. En geloof me: dit staat jou ook te wachten, ook al voelt dat soms niet zo. Het is mij ook gelukt. En je tempo is precies goed zoals het is. Onthou dat a.u.b. en vergelijk je niet met de mensen om je heen. Trust me, ik weet hoe moeilijk dat is, maar je bent goed genoeg. Ook als je volgens jezelf nog niet alles op orde hebt.
Deze column van Julia komt uit The Commitment Issue van Cosmopolitan, dat nú in de winkel ligt. PS: een abonnement op Cosmo is ook zo geregeld; leuk om te geven of natuurlijk voor jezelf! Best of all is dat je zelf je cadeau kan kiezen, zodat je er nog meer plezier van hebt.
