Commitment-issues? Ik heb ze niet. Wat ik wel heb, is een selectiviteitsprobleem. Ik bind me zonder nadenken aan deadlines en microtrends die drie dagen leven, maar zodra het over mijn relatie of mental health gaat, ga ik op vliegtuigmodus.
Hoofdredacteur Kelly Staa over prioriteiten stellen
En dat is precies waarom we in deze Cosmo verder kijken dan ‘durf ik in een relatie te stappen?’ Het gaat over waar je je wél aan bindt – aan mensen, ambities, vriendschappen. Aan die ene spijkerbroek die niet meteen lubbert bij je knieën.
Terwijl commitment tegenwoordig snel als cringe wordt geframed (zie Tiktoks ‘having a boyfriend is embarrassing’), committen we ons moeiteloos aan routines (dit lees je op pagina 116 in Cosmo's nieuwe issue), schermen en soms ook de verkeerde mensen. Tot je lichaam aan de bel trekt. En euhm, I’ve been there, done that. Maandenlang had ik koorts, ging ik ziekenhuis in en uit, en snapten artsen niet wat er met me aan de hand was. Ik viel af, miste een halfjaar van mijn opleiding en ondertussen zat ik in een relatie die not it was.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Alsof mijn lichaam zei: thanks for leaving him
Niet ‘een dip’-not it, maar ‘hij loog z’n hele leven bij elkaar’-not it. Herkomst, studie, mensen om hem heen die niet de mensen waren die hij zei dat ze waren. Een horrorfilm zonder popcorn. En toen ging het uit. Ik kwam aan, voelde me instant vrolijker en mijn klachten verdwenen. Alsof mijn lichaam zei: thanks for leaving him. Commitment-issues zijn soms geen karaktertrek; soms is het je lijf dat, heel beleefd maar met koorts, zegt: girl, run. Je leest erover in de nieuwe Cosmo. (En onthou: skip nooit de huisarts bij nieuwe of aanhoudende klachten.)
Also ben ik blijkbaar niet alleen selectief met mensen, maar ook met schermtijd. Tech behandelt je brein als gokkast (ook daarover lees je in ons Commitment Issue, op pagina 108) en het mijne blijft vrolijk doordraaien. In 2026 ga ik dat aanpakken én mezelf eraan committen, anders verandert mijn hoofd in een open tab met 43 notificaties. En daarmee beland je in het al eerdergenoemde internetdebat: is having a boyfriend embarrassing? Mijn take, als iemand die al negen jaar een relatie heeft: nope, it’s not. Maar je identiteit aan een ander ophangen alsof het je nieuwe designertas is wél.
Droomcovergirl
Juist daarom is Molly-Mae onze droomcovergirl voor dit issue. Zij laat zien hoe commitment eruitziet als je het niet performt, maar leeft. Niet ‘blijven omdat het hoort’, maar grenzen trekken omdat het moet. Ze ging door – misschien niet zonder vallen en opstaan, maar she’s back on track. Ze vat haar groei samen met typisch Britse zelfspot (p. 20): ze transformeerde van ‘grijze muis’ naar ‘rat’, en da’s misschien wel de meest volwassen glow-up die er is. Geen idee waarom het zo goed werkt, maar ik wil dit als mantra. Op een hoodie, tegeltje, overal. Of op een spijkerbroek. Liefst dan wel eentje die for a lifetime bij me blijft. Blader daarvoor naar p. 72, waar Cosmo’s fashion editor Lieke je vertelt hoe je die ene jeans vindt waar je nooit afscheid van wil nemen.
Mijn tip om je prioriteiten managen? Kies één ding waar je voor gaat. Iets wat je leven makkelijker maakt. En als je geen idee hebt waar je moet beginnen: start bij die jeans. Die liegen niet.
Deze editorial komt uit The Commitment Issue van Cosmopolitan, dat nu in de winkel ligt. PS: een abonnement op Cosmo is ook zo geregeld; leuk om te geven of natuurlijk voor jezelf! Best of all is dat je zelf je cadeau kan kiezen, zodat je er nog meer plezier van hebt.
