Als dj en producer Indira Paganotto mijn Zoom-call opneemt met haar nieuwe look — knalrood haar — bevestigt ze voor mij weer eens wat voor een coole chick ze is. En dat komt niet alleen door haar appearance, maar vooral door haar drive en energie. Met haar unieke mix van psytrance en techno en haar enorme energie speelt ze de grootste festivals plat – zoals afgelopen weekend op Mysteryland, waar ze dit jaar haar eigen ARTCORE-stage mocht hosten. Een label dat is uitgegroeid tot een waar imperium, maar ooit begon in haar eigen woonkamer. Já, je hoort het al: veel ballen om hoog te houden. Hoe ze dat allemaal doet? Dat vroegen we haar natuurlijk.
Indira Paganotto over haar unieke sound en ARTCORE-imperium
Wat is je grootste mijlpaal dit jaar?
“Waar moet ik beginnen! Het afsluiten van Monegros Desert Festival was heel erg bijzonder – ik ben de eerste vrouw die dat mocht doen. Super emotioneel, want de organisatie voelt als familie; ze steunden me al vanaf het begin. Daarnaast hadden we dit jaar veel ARTCORE-stages, er komt nieuwe merch aan en ik werk aan mijn eerste album, Arte Como Mante.”
Hoe is het album tot stand gekomen?
"Ik wilde op dit punt in mijn carrière een manier vinden om de reis die ik vanaf het begin tot nu gemaakt heb, uit te drukken. Dat kan alleen in een langere release, zoals een album. Het is mijn allereerste album en het is een verzameling nummers die goed bij elkaar passen en niet alleen mijn geluid, maar ook mij als persoon te definiëren. Het was moeilijk om er maar dertien te kiezen! Aan sommige van deze nummers ben ik veertien jaar geleden begonnen en de hele collectie telde in totaal meer dan 250 nummers. De komende jaren kan je dus nog veel meer muziek uit mijn verleden verwachten."
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Waarom de naam 'Arte Como Amante'?
Arte Como Amante betekent 'kunst als minnaar'. Van kinds af aan heb ik altijd van kunst gehouden in al zijn vormen. Het is iets waar ik me altijd sterk mee verbonden heb gevoeld. Natuurlijk heb ik door mijn veel geleerd over muziek en hoe je liefde en emoties kan uitdrukken door middel van geluid. Tegenwoordig besteed ik al mijn tijd aan het spelen en maken van muziek, maar ook aan het ontdekken en luisteren. Het is een vorm van liefde voor mij en het album is de liefde die ik wil teruggeven aan iedereen die me tijdens deze reis heeft gesteund.
Je mixt vaak psytrance met techno. Waar komt jouw liefde voor die combinatie vandaan?
“Mijn vader was dj in Goa (India) in de jaren 90, dus ik groeide op met psytrance en een hippie-levensstijl. Mijn moeder is juist gek op klassieke en Italiaanse muziek – een veel elegantere vibe. Die mix van invloeden heeft mij gevormd. Ik heb zo’n veertien jaar gewerkt aan het ontwikkelen van mijn eigen sound. Natuurlijk heb ik pure liefde voor psytrance – ik ben niet voor niets Psymama! – maar ik hou ook van techno, en van muziek in het algemeen. Uiteindelijk wilde ik voor deze nieuwe generatie een eigen geluid creëren."
Naast dj ben je ook een echte boss babe met je eigen label, ARTCORE. Had je ooit gedacht dat je dat zou worden?
“Ik ben gek op die typische maffiafilms, waar de Italiaanse mama alles runt – die vibe voel ik zó. Dus was het voor mij logisch om ook zelf iets op te bouwen. Ik wil niet alleen een artiest zijn, maar ook de leiding nemen over mijn bedrijf, mijn team, mijn creatieve visie. Het gaat me niet om geld, maar om iets unieks neerzetten – een show, een artistieke richting die anders is dan wat er al bestaat. ARTCORE is voor mij veel meer dan een label of merch; het is een lifestyle.”
Hoe vind je de balans tussen zakelijke beslissingen en je intuïtie?
“Dat blijft lastig! We zijn met zo’n vijftien mensen, maar ik blijf nauw betrokken bij alles. Ik werk bijna non-stop, zeven dagen per week. Na veertien jaar hard werken geef ik met liefde mijn privéleven op. Het label is echt een verlengstuk van mezelf geworden. We werken nu aan een limited edition vinylbox van mijn eerste album, én zelfs aan een parfum, Arrogante.”
ARTCORE heeft eigen stages op grote festivals, waaronder Mysteryland dit jaar! Welke boodschap wil je daarmee overbrengen?
“Het begon klein, vanuit mijn huis in Madrid. Nu hebben we stages op festivals als Tomorrowland en Mysteryland. Het is het resultaat van langzaam opbouwen met liefde. Ik wil laten zien dat je je doelen kunt bereiken zonder anderen kapot te maken. Wij werken met vertrouwen en positieve energie.”
Waar let je op bij het samenstellen van de line-up?
“Ik kies artiesten waar ik van hou en die dicht bij onze sound staan, maar ik kijk ook verder dan alleen wat op dit moment populair is. Toen ik begon, kreeg ik weinig kansen – daarom wil ik jonge artiesten nu juist wél dat podium geven. Tijdens onze stagehosting op Mysteryland staan er naast een Patrick Mason (en ikzelf, natuurlijk) ook dj’s als Luna Passos en Elli Acula op de line-up. Het draait om balans: verleden, toekomst en de juiste energie. Via ons managementbureau Closest to Heaven begeleiden we artiesten ook op de lange termijn. Het is meer dan een line-up, het is een community.”
Hoe zorg je voor jezelf, naast het runnen van alles?
“Dit jaar let ik meer op mezelf. Ik ben single, eet gezonder, sport meer en ga soms met mijn familie naar de kerk. Het helpt me om te landen buiten het artiestenleven. Het leiden van een team was eerst moeilijk; ik was gespannen en moe. Nu probeer ik meer balans te vinden. Mensen denken vaak dat ik extravert ben, maar ik ben juist extreem introvert. Ik leer verschillende versies van mezelf kennen en voel me er steeds comfortabeler bij.”
Is er een ‘slechte’ gewoonte of eigenschap die je graag zou willen achterlaten?
“In het begin keek ik vaak op social media en vond ik dat lastig dat iedereen wat te zeggen heeft. Iedereen is opeens een criticus. Maar ik heb geleerd het los te laten. Als ze blijven praten, doe ik blijkbaar iets goed.”
Waar zie je jezelf over vijf jaar, als artiest en persoon?
“Ik zou ooit graag een gezin willen. Nu is mijn team mijn familie, en Artcore voelt als mijn kind. Het is moeilijk met zo’n druk leven, je hebt een partner nodig die je steunt, vooral als onafhankelijke vrouw. Mijn liefdesleven was soms lastig, maar ik geloof dat er nog iemand is die me kan verrassen. Voor nu ben ik dankbaar voor mijn team en de trots die we delen.”
Met wie zou je willen samenwerken, levend of overleden?
“Leonard Cohen. Zijn stem, zijn teksten – zo diep en poëtisch, ik zou daar zó graag iets mee doen. En visueel? Dan ga ik voor Quentin Tarantino. Ik ben gek op zijn films, op zijn hele stijl. Het lijkt me geweldig om ooit muziek voor een van zijn films te maken.”
