Oké, mocht je Bird Box nog niet gezien hebben, dan raad ik je aan om dat eerst te gaan doen voor je verder leest. Het hele internet staat op zijn kop van deze film, inclusief ontelbare memes en gevaarlijke challenge als gevolg van de hype rondom deze film. Dat komt allemaal omdat hij ongelofelijk intens is. Voor mij persoonlijk betekende dat drie (!) heftige huilmomenten en de rest van de tijd mijn vriend vertellen dat hij stil moest zijn, omdat ik op het puntje van mijn stoel zat. Maar hoe intens de film uiteindelijk ook is, het boek uit 2014 had een nóg heftiger einde.
Let op, spoiler alert
We gaan er vanuit dat je de film gezien hebt. Het einde is, na alle ellende van ervoor, heel triest, maar ook wel heel mooi. Malorie komt aan bij de enige veilige plek die er nog is, om vervolgens te ontdekken dat er daar een heleboel mensen blind zijn. Geen wonder dat ze het overleefd hebben! Toch is er daar ook plek voor mensen die wel kunnen zien, want het centrum is zo gemaakt dat ze er veilig zijn.
Mis dit niet
Speciaal afgestemd op jouw voorkeuren
Meld je aan voor gepersonaliseerde verhalen
Iedereen ziet er gelukkig uit. De kinderen spelen, er wordt gelachen en het mooiste (en het heftigste huilmoment voor mij) is dat Boy en Girl eindelijk echte namen kregen. Zo. Mooi. Het einde in het boek daarentegen, had me waarschijnlijk een waar trauma opgeleverd. Het verhaal eindigt namelijk stukken heftiger. Malorie en de kinderen komen aan in het centrum, maar ontdekken daar dat iedereen er ALSNOG met een blinddoek rondloopt. NEE, NEE, NEE!
Je hoopt gedurende het hele verhaal dat ze eindelijk ergens aankomen waar het veilig is, om vervolgens te ontdekken dat dit dus niet zo is.
Susanne Bier bedacht het alternatieve einde voor de Bird Box film en legde uit aan Polygon waarom ze koos voor een positiever lot voor Malorie en de kinderen:
"De film is iets positiever en op veel andere aspecten ook anders dan het boek. Ondanks dat het verhaal in de film er toch nog veel op lijkt, heb ik ervoor gekozen om een hoopvol einde te maken. Alles wat ik gemaakt heb, heeft zo'n beetje een positief einde. Ik wil kijkers niet met een naar gevoel laten gaan na het kijken van een van mijn films. Dat is niet waar ik in geloof."
Bedankt daarvoor, Susanne, want echt, ik had het niet aangekund.
